سرفصل‌ها درس 230 از 250 · پروژه: عامل پژوهشی ابزار-استفاده‌کننده
پروژه: عامل پژوهشی ابزار-استفاده‌کننده

ثبت‌نام ابزار + دیسپچر

هر «عامل هوش مصنوعی» که تاکنون درباره‌اش خوانده‌اید، در نهایت به یک مؤلفهٔ کم‌زرق‌وبرق ختم می‌شود: یک سامانهٔ ثبت ابزارها. مدل چیزی شبیه به {"tool": "search", "args": {"query": "weather"}}، و کد شما باید تابع مناسب پایتون را پیدا کند، صحت آرگومان‌ها را بررسی کند، آن را اجرا کند و نتیجه را بازگرداند. اگر این لایه را اشتباه پیاده‌سازی کنید، کل ایجنت تنها با یک آرگومان معیوب تا خرابی در محیط تولید فاصله دارد. این اولین درس پروژه دقیقاً همین لایه را می‌سازد و شما در هر درس بعدی از این ایده استفاده مجدد خواهید کرد.

شما در حال ساخت دیسپچر برای یک عامل پژوهشی هستید. این کار برای شروع به دو ابزار نیاز دارد: یک search(query) که یک حقیقت را جستجو می‌کند، و یک calc(op, a, b) که عملیات محاسباتی را انجام می‌دهد. رجیستری نام یک ابزار را به یک جفت نگاشت می‌کند: تابع و یک طرحواره آرگومان (مجموعه نام آرگومان‌هایی که ابزار می‌پذیرد). دیسپچ دروازه‌ای است که همه چیز از آن عبور می‌کند.

class Registry:
    def __init__(self):
        self.tools = {}   # name -> {"fn": callable, "args": set_of_arg_names}

    def register(self, name, fn, args):
        self.tools[name] = {"fn": fn, "args": set(args)}

    def dispatch(self, name, args):
        # 1. unknown tool name      -> raise KeyError
        # 2. args keys != schema    -> raise ValueError (missing OR extra)
        # 3. otherwise              -> call fn(**args) and return the result
        ...

قواعدی که دیسپچ باید اعمال کند (این کل هدف این تمرین است):

  • نام ابزار ناشناخته -> raise KeyError. عامل چیزی را درخواست کرد که وجود ندارد.
  • The args کلیدهای dict باید دقیقاً با اسکیمای ثبت‌شده مطابقت داشته باشند. یک آرگومان ناقص یا اضافی -> خطا ValueError. این همان چیزی است که یک هذیان را متوقف می‌کند {"q": ...} (کلید اشتباه) از اینکه بی‌صدا هیچ کاری انجام ندهد جلوگیری می‌کند.
  • یک فراخوانی معتبر -> اجرا fn(**args) و هر چیزی را که برمی‌گرداند، بازگردانید.

چرا یک set برای طرحواره؟ چون اعتبارسنجی در این صورت فقط برابری مجموعه است: set(args) == self.tools[name]["args"]. اگر این نادرست باشد، مشخص کنید که آیا کلیدها از دست رفته‌اند یا اضافی هستند و خطا را گزارش کنید ValueError به هر حال. فراخوانی با fn(**args) واژهٔ dict را به آرگومان‌های کلمه‌ای تبدیل می‌کند، بنابراین امضای تابع پیوند نهایی را انجام می‌دهد.

یک مدیر استخدام وقتی عبارت «ساختن یک عامل ابزارمحور» را می‌خواند، در واقع می‌پرسد: آیا مسیر ناموفق را مدیریت کرده‌اید؟ عاملی که منتشر می‌شود، همان است که دیسپچر آن به‌جای خراب‌کردن اجرای برنامه، با صدای بلند تماس‌های نادرست را رد می‌کند. دکمه Run را فشار دهید تا دو ابزار را ثبت کنید و تماشا کنید که تماس‌های خوب موفق می‌شوند و تماس‌های بد خطا تولید می‌کنند.

نوبت شما

ساخت یک Registry کلاس. register(name, fn, args) تابع و طرح‌واره نام آرگومان‌های آن را ذخیره می‌کند (از یک set). dispatch(name, args) باید: ایجاد خطا KeyError برای نام ابزار ناشناخته؛ خطا را نشان دهد ValueError اگر argsکلیدها دقیقاً با طرح‌واره مطابقت ندارند (وجود OR یا extra اضافی)؛ در غیر این صورت فراخوانی کنید fn(**args) و نتیجه را بازگردانید. یک search(query) و یک calc(op, a, b) ابزار را ثبت کنید تا دیسپچر چیزی واقعی برای مسیریابی داشته باشد.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.