شیءهایی که به یاد میآورند (کلاسها و بستارها)
چرا مهم است در ماژول 4 یک موتور autograd میسازید. کلاسی است که شیءهایش با + و @ معمولی جمع و ضرب میشوند، و هر نتیجه تابع کوچکی نگه میدارد که به یاد میآورد چگونه ساخته شده است. این درس پایتونِ پشت آن است.
یک کلاس دستوری برای ساختن شیءهاست
class Box:
def __init__(self, value): # runs when you write Box(3)
self.value = value # self is the object being made
def doubled(self): # a method: a function that belongs to the object
return Box(self.value * 2)
b = Box(3)
b.value # 3
b.doubled().value # 6
به کار انداختن + و @
وقتی پایتون a + b را روی شیءهای شما میبیند، a.__add__(b) را فراخوانی میکند. برای a @ b، a.__matmul__(b) را فراخوانی میکند. این متدها را بنویسید و شیءهایتان با نمادهای معمولی کار میکنند. نامهایی با دو زیرخط در هر طرف متدهای dunder نامیده میشوند.
def __add__(self, other):
return Box(self.value + other.value)
مقداری که وقتی میپرسید محاسبه میشود (@property)
@property را بالای یک متد بگذارید و آن را مثل یک مقدار ذخیرهشده، بدون پرانتز، میخوانید: b.size به جای b.size(). هر بار از نو محاسبه میشود.
تابعهای کوچک: lambda
square = lambda x: x * x یک تابع یکخطی بدون نام خودش است. همان def square(x): return x * x است.
تابعهایی که به یاد میآورند (بستارها)
def make_scaler(k):
def scale(x):
return k * x # k comes from the call to make_scaler
return scale
triple = make_scaler(3)
triple(5) # 15: scale still remembers k = 3
خواندن یک متغیر بهیادمانده بهسادگی کار میکند. تغییر دادنش دقت میخواهد: count += 1 درون تابع درونی باعث میشود پایتون count را یک متغیر محلی کاملاً تازه بداند و UnboundLocalError میگیرید. دو راهحل: nonlocal count را بهعنوان اولین خط تابع درونی بنویسید، که میگوید «همان count از بیرون»، یا عدد را درون یک فهرست نگه دارید، count = [0]، و count[0] را تغییر دهید، که به جای انتساب دوبارهٔ نام، فهرست را ویرایش میکند.
def make_total():
total = 0
def add(x):
nonlocal total # without this line: UnboundLocalError
total += x
return total
return add
تابع درونی متغیرهایی را که از تابع سازندهاش به کار برده نگه میدارد، حتی پس از اینکه آن تابع تمام شده باشد. autograd دقیقاً از همین استفاده میکند: هر نتیجهٔ + یا * یک بستار کوچک ذخیره میکند که ورودیهایش را به یاد میآورد، آماده تا بعداً گرادیانها را به آنها برگرداند.
کلاس: دستوری برای ساختن شیءها. متد: تابعی که متعلق به یک شیء است و آن را بهعنوان self دریافت میکند. بستار (closure): یک تابع درونی که متغیرهایی را از جایی که ساخته شده به یاد میآورد.
خلاصه __init__ یک شیء را آماده میکند، __add__ و __matmul__ به آن + و @ میدهند، @property مثل یک مقدار خوانده میشود و یک بستار حافظهٔ خودش را با خود دارد.
واژهها و نمادهای این درس
- a @ b
- ضرب ماتریسی (و همچنین ضرب داخلی برای دو فهرست از اعداد)
کلاس Vec را کامل کنید، فهرستی از اعداد که ریاضی انجام میدهد. Vec([1, 2]) + Vec([3, 4]) باید یک Vec تازه با [4, 6] بدهد (قلم به قلم جمع کنید)؛ Vec([1, 2]) @ Vec([3, 4]) باید عدد 11 را بدهد (قلم به قلم ضرب و جمع کنید)؛ Vec([3, 4]).size باید 5.0 باشد (طول، یعنی ریشهٔ دوم جمع مربعها)، که بهصورت یک property خوانده میشود. هیچیک از ورودیها نباید تغییر کند. سپس make_counter() را بنویسید: تابعی برمیگرداند که هر بار فراخوانی شود 1، سپس 2، سپس 3 و همینطور ادامه برمیگرداند، و هر شمارنده جداگانه میشمارد.
مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید
این تمرین بهزودی باز میشود
درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و میتوانید همین الان این درس را بخوانید.
این مرورگر کوکیهای learn.floati.life را مسدود میکند، پس درسهایی که اینجا تمام کردید نمیتوانند به ترتیب باز شوند. کوکیها را برای این سایت مجاز کنید و صفحه را دوباره بارگذاری کنید.