سرفصل‌ها درس 1 از 156 · آنچه یک وب‌سایت در لحظهٔ رسیدنتان می‌داند
آنچه یک وب‌سایت در لحظهٔ رسیدنتان می‌داند

آنچه مرورگرتان تحویل می‌دهد

چرا مهم است پیش از اینکه روی چیزی کلیک کنید، چیزی تایپ کنید یا چیزی را بپذیرید، یک وب‌سایت از قبل به‌طرز شگفت‌آوری دربارهٔ دستگاهتان می‌داند. دانستن آنچه می‌بیند نخستین گام برای تصمیم‌گیری دربارهٔ آن چیزی است که با رضایت به اشتراک می‌گذارید.

بازدید از یک وب‌سایت را مثل ورود به یک مغازه تصور کنید. پیش از اینکه حرفی بزنید، مغازه‌دار می‌تواند کتتان را ببیند، لهجه‌تان را بشنود و ببیند از کدام در وارد شدید. نامتان را نداده‌اید، اما خالی هم نرسیده‌اید.

دو راهی که یک وب‌سایت دربارهٔ شما می‌فهمد

یک وب‌سایت در واقع دو چیز است که با هم کار می‌کنند. سرور رایانه‌ای در جای دیگر است که صفحه را برایتان می‌فرستد. صفحه چیزی است که به مرورگرتان می‌رسد، و اغلب برنامه‌های کوچکی با خود دارد که روی دستگاهتان اجرا می‌شوند.

درخواست: پیامی که مرورگرتان به یک سرور می‌فرستد تا یک صفحه، یک تصویر یا هر فایل دیگری را بخواهد. بارگذاری یک صفحهٔ وب معمولاً ده‌ها درخواست می‌فرستد.

سرآیند (header): یک خط برچسب‌دار از اطلاعات اضافه که به هر درخواست ضمیمه می‌شود، مثل جزئیاتی که روی پاکت نامه نوشته می‌شود. برای مثال Accept-Language: en-GB می‌گوید کدام زبان‌ها را ترجیح می‌دهید.

اسکریپت: برنامهٔ کوچکی که یک صفحه با خود می‌آورد و مرورگرتان اجرا می‌کند. در وب این‌ها به زبانی به نام JavaScript نوشته می‌شوند.

آنچه سرور با هر درخواست می‌بیند

  • نشانی IP شما: نشانی شبکه‌ای که درخواستتان از آن آمد (درس بعدی آن را توضیح می‌دهد).
  • User-Agent: سرآیندی که مرورگر، نسخهٔ آن و سیستم‌عاملتان را نام می‌برد، برای مثال «Firefox روی Windows».
  • Accept-Language: زبان‌هایی که ترجیح می‌دهید، به ترتیب.
  • Referer: اغلب، صفحه‌ای که از آن آمدید (درسی بعدتر در این ماژول آن را پوشش می‌دهد).
  • کوکی‌ها: هر یادداشت کوچکی که سایت پیش‌تر روی دستگاهتان ذخیره کرده (ماژول بعدی تماماً دربارهٔ آن‌هاست).

مرورگرهای مبتنی بر Chromium (مانند Chrome و Edge) سرآیندهای کوتاهی هم می‌فرستند که با Sec-CH-UA شروع می‌شوند و client hints نامیده می‌شوند. این‌ها نام تجاری مرورگر و سکو را می‌گویند، و یک سایت اگر بخواهد می‌تواند جزئیات بیشتری بخواهد (بررسی‌شده در اکتبر 2026).

آنچه اسکریپت خود صفحه می‌تواند بخواند

وقتی صفحه رسید، اسکریپت‌هایش می‌توانند بدون نیاز به درخواست مستقیم از مرورگرتان سؤال بپرسند. این نمونه‌ای از چیزهایی است که یک اسکریپت ممکن است روی یک لپ‌تاپ معمولی بخواند:

پرسشی که اسکریپت می‌پرسدپاسخ نمونه
کدام مرورگر و سیستم؟Firefox، macOS
کدام زبان‌ها؟en-GB، en
صفحه‌نمایش چقدر بزرگ است؟1440 در 900
کدام منطقهٔ زمانی؟Europe/London
چند هستهٔ پردازنده؟8
آیا صفحهٔ لمسی است؟نه

هیچ‌کدام از این‌ها به‌تنهایی راز نیست، و هر کدام کاربرد صادقانه‌ای دارد. منطقهٔ زمانی به یک تقویم اجازه می‌دهد ساعت درست را نشان دهد؛ اندازهٔ صفحه به یک صفحه اجازه می‌دهد خودش را مرتب بچیند. پرسش حریم خصوصی این است که وقتی کسی همهٔ آن‌ها را جمع کند و نگه دارد چه می‌شود. این موضوع ماژول اثرانگشت‌گیری در ادامهٔ همین مرحله است.

یک تصور نادرست رایج

بسیاری فکر می‌کنند «اگر وارد حساب نشده‌ام، سایت هیچ چیزی دربارهٔ من نمی‌داند». همان‌طور که می‌بینید، یک سایت بدون ورود هم دربارهٔ دستگاه شما بسیار می‌داند. آنچه معمولاً نمی‌داند نام شماست. بقیهٔ این مرحله نشان می‌دهد ردیاب‌ها چطور سعی می‌کنند این فاصله را ببندند، و شما چطور می‌توانید جلویشان را بگیرید.

امتحان کنید

ابزارهای توسعه‌دهندهٔ مرورگرتان (DevTools) را باز کنید: F12 را بزنید، یا در Windows و Linux Ctrl+Shift+I، یا در Mac Cmd+Option+I. در Safari اول در Settings، بخش Advanced، گزینهٔ «Show features for web developers» را روشن کنید. DevTools یک پنل داخلی است که نشان می‌دهد یک صفحه چه می‌کند. نگاه‌کردن همیشه امن است: هیچ چیزی که آنجا می‌بینید به جایی فرستاده نمی‌شود.

  1. هر صفحه‌ای را باز کنید، برای مثال صفحهٔ اصلی سایتی که به آن اعتماد دارید، سپس DevTools را باز کنید.
  2. روی زبانهٔ Console کلیک کنید. اینجا جایی است که خودتان می‌توانید از مرورگر سؤال بپرسید.
  3. navigator.language را تایپ کنید و Enter را بزنید. زبان ترجیحی‌تان را می‌بینید.
  4. screen.width را تایپ کنید و Enter را بزنید، سپس Intl.DateTimeFormat().resolvedOptions().timeZone. هر صفحه‌ای که بازدید می‌کنید می‌تواند همین پاسخ‌ها را بخواند.
  5. اکنون روی زبانهٔ Network کلیک کنید و صفحه را دوباره بارگذاری کنید. روی ردیف نخست کلیک کنید، سپس دنبال Request Headers بگردید. User-Agent و Accept-Language خود را دقیقاً همان‌طور که سرور دریافت کرد می‌بینید.

اگر مرورگری دربارهٔ چسباندن کد در Console هشدار داد، هشدار خوبی است: فقط پرسش‌های کوتاهی مثل این‌ها را تایپ کنید، هرگز کدی که کس دیگری از شما می‌خواهد بچسبانید.

خلاصه

  • سرور نشانی IP شما و سرآیندهای درخواست مانند User-Agent و Accept-Language را می‌بیند.
  • اسکریپت‌های صفحه هم می‌توانند چیزهایی مانند اندازهٔ صفحه، منطقهٔ زمانی و زبان را مستقیم بخوانند.
  • هر جزئیات به‌تنهایی عادی است؛ ریسک حریم خصوصی از جمع‌کردن و نگه‌داشتن آن‌ها با هم می‌آید.
  • وارد نشدن نام شما را پنهان می‌کند، نه دستگاهتان را.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

کد · در مرورگر شما اجرا می‌شود
خروجی

        

پیشرفت شما ناشناس شمرده می‌شود. تغییر این