پیشفرض مشترک
چرا اهمیت دارد برخی باگها تنها در دومین فراخوان ظاهر میشوند. آنها از همه تستهایی که یک شیء را تنها یکبار ایجاد میکنند عبور میکنند، اما در محیط تولید دادهها را فاسد میکنند، جایی که هیچچیز هرگز تنها یکبار ساخته نمیشود.
یک سرویس تسویه سفارشها را ایجاد میکند. یک آزمونگر این را گزارش میدهد:
a = new_order("ann")
add_item(a, "pen")
b = new_order("bob")
b["items"] # expected [], got ["pen"]پایتون مقدار پیشفرض یک آرگومان را تنها یک بار، در زمان تعریف تابع، محاسبه میکند. هر فراخوانی که از مقدار پیشفرض استفاده میکند، همان لیست را دریافت میکند. این همان علت مشهور است، و در اینجا یک علت واقعی است. اما سؤال درس اول را مطرح کنید: کوچکترین جملهٔ درست در مورد دلیل نادرست بودن سفارش باب چیست؟ این جمله نیست: «آرگومان پیشفرض یک لیست است». بلکه این است: «سفارش شامل لیستی است که شخص دیگری نیز آن را در اختیار دارد».
آلیاسینگ (Aliasing): دو نام، یا دو شیء، که به یک مقدار قابل تغییر (mutable) اشاره میکنند، بنابراین تغییر در یکی از طریق دیگری نیز دیده میشود.
اصلاح new_order (نگه add_item همانطور که هست). قاعده: هر دستور دارای items list و meta dict. تغییر یک دستور هرگز نباید دستور دیگری، مقادیر پیشفرض، یا لیستی یا dict که فراخواننده ارسال کرده است را تغییر دهد. وقتی مشخص نشود، آیتمها با مقدار خالی و meta با مقدار {"source": "web"}. تستهای مخفی آیتمها و متا را در دستورهایی که با و بدون آرگومان ایجاد شدهاند تغییر میدهند و سپس مقادیر فراخواننده را بررسی میکنند.
مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید
این تمرین بهزودی باز میشود
درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و میتوانید همین الان این درس را بخوانید.
این مرورگر کوکیهای learn.floati.life را مسدود میکند، پس درسهایی که اینجا تمام کردید نمیتوانند به ترتیب باز شوند. کوکیها را برای این سایت مجاز کنید و صفحه را دوباره بارگذاری کنید.