De gedeelde standaard
Waarom dit ertoe doetSommige bugs verschijnen alleen bij de tweede aanroep. Ze slagen bij elke test die één object maakt, maar corrumperen data in productie, waar niets ooit maar één keer wordt gemaakt.
A checkout service bouwt orders. Een tester rapporteert dit:
a = new_order("ann")
add_item(a, "pen")
b = new_order("bob")
b["items"] # expected [], got ["pen"]Python berekent een standaard argumentwaarde één keer, wanneer de functie wordt gedefinieerd. Elke aanroep die de standaard gebruikt krijgt de same lijst. Dat is de bekende oorzaak, en het is een echte hier. Maar stel de vraag uit de eerste les: wat is de kleinste ware zin over waarom de volgorde van Bob fout is? Het is niet "de standaard is een lijst". Het is "de volgorde bevat een lijst die iemand anders ook bevat".
Aliasing: twee namen, of twee objecten, die naar dezelfde aanpasbare waarde wijzen, zodat een wijziging via de een ook via de ander zichtbaar is.
Fix new_order (houd add_item zoals het is). De regel: elke order heeft zijn eigen items list en meta dict. Het wijzigen van een order mag nooit een andere order, de defaults, of een list of dict die de aanroeper heeft meegegeven veranderen. Als er niets wordt meegegeven, beginnen items leeg en begint meta als {"source": "web"}. De verborgen tests veranderen items en meta op orders gemaakt met en zonder argumenten, en controleren de waarden van de aanroeper daarna.
Een probleem ontdekt in deze les? Meld het · Vraag naar deze les
Deze oefening opent binnenkort
Maak de les ervoor af voordat deze wordt ontgrendeld. De hele cursus is gratis, geen account nodig, en je kunt deze les nu lezen.
Deze browser blokkeert cookies voor learn.floati.life, dus lessen die je hier hebt afgerond kunnen niet in de juiste volgorde worden geopend. Sta cookies toe voor deze site en laad de pagina opnieuw.