سرفصل‌ها درس 87 از 148 · حشره را بلندتر کن
حشره را بلندتر کن

واریانت‌ها را دریافت کنید

چرا اهمیت دارد وقتی برای یک تست درخواست می‌شود، دستیار هوش مصنوعی معمولاً یک یا دو مثال خوش‌مسیر می‌نویسد. آن‌ها کدی را که شما دارید، پاس می‌کنند که حس امنیت می‌دهد. سؤال مهم این است که چند نسخهٔ اشتباه را نیز پاس خواهند کرد.

یک سرویس تقویم دوره‌های شلوغ را قبل از نمایش زمان آزاد ادغام می‌کند. این تابع است merge(intervals):

merge([(9, 11), (10, 12), (14, 15)])   # -> [(9, 12), (14, 15)]
merge([(1, 2), (2, 3)])                # -> [(1, 3)]   touching periods merge too

شش نسخه پنهان از merge هر یک یک باگ واقع‌گرایانه دارند. شما نمی‌نویسید merge. شما تستی می‌نویسید که آن‌ها را شناسایی کند.

چگونه به آن فکر کنیم

قوانین را یکی‌یکی مرور کنید و برای هر کدام بپرسید: «نسخه‌ای که این قانون را اشتباه اجرا کند چه چیزی برمی‌گرداند و کدام ورودی آن را آشکار می‌کند؟» یک بررسی برای هر قانون بهتر از ده بررسی یکسان برای همان قانون است.

نوبت شما

نوشتن my_test(merge). این تابع یک نسخه از تابع را دریافت می‌کند و باید یک (an assert کافی است) اگر آن نسخه هر قاعده‌ای را نقض کند، و در صورت صحیح بودن بی‌سروصدا بازگردد. قواعد برای ادغام: بازه‌ها هستند (start, end) تُپل‌هایی با start <= end، در هر ترتیبی؛ بازه‌های همپوشان یا مجاور (جایی که یکی پایان می‌یابد، دیگری آغاز می‌شود) ادغام می‌شوند؛ نتیجه، فهرستی جدید از تُپل‌ها مرتب‌شده بر اساس start است؛ فهرست ورودی تغییر نمی‌کند؛ یک فهرست خالی منجر به []. شرط پاس کردن: تست شما باید نسخه صحیح را پاس کند و حداقل ۴ نسخه از ۶ نسخه خراب را تشخیص دهد.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.