Vang de varianten
Waarom dit ertoe doet Als je om een test vraagt, schrijft een AI-assistent meestal één of twee happy-path voorbeelden. Deze slagen op de code die je hebt, wat aanvoelt als veiligheid. De vraag die ertoe doet is hoeveel wrong versies ze ook zouden laten slagen.
A kalenderservice voegt drukke periodes samen voordat het vrije tijd laat zien. De functie is merge(intervals):
merge([(9, 11), (10, 12), (14, 15)]) # -> [(9, 12), (14, 15)]
merge([(1, 2), (2, 3)]) # -> [(1, 3)] touching periods merge toomergeZ heeft zes verborgen versies die elk één realistische bug hebben. Je schrijft niet merge. Je schrijft de test die ze vangt.
Hoe je erover moet denken
Ga de regels één voor één door en vraag bij elke regel: "wat zou een versie die deze regel fout uitvoert teruggeven, en welke input zou dit laten zien?" Eén check per regel is beter dan tien checks van dezelfde regel.
Schrijf my_test(merge). Het ontvangt één versie van de functie en moet een (een assert is genoeg) geven als die versie een regel overtreedt, en moet stilzwijgend terugkeren als het correct is. De regels voor merge: intervallen zijn (start, end) tuples met start <= end, in willekeurige volgorde; overlappende of aan elkaar grenzende intervallen (één eindigt waar de volgende begint) worden samengevoegd; het resultaat is een nieuwe lijst van tuples gesorteerd op start; de input lijst wordt niet veranderd; een lege lijst geeft []. Slaagdrempel: je test moet de correcte versie laten passeren en ten minste 4 van de 6 defecte versies vangen.
Een probleem ontdekt in deze les? Meld het · Vraag naar deze les
Deze oefening opent binnenkort
Maak de les ervoor af voordat deze wordt ontgrendeld. De hele cursus is gratis, geen account nodig, en je kunt deze les nu lezen.
Deze browser blokkeert cookies voor learn.floati.life, dus lessen die je hier hebt afgerond kunnen niet in de juiste volgorde worden geopend. Sta cookies toe voor deze site en laad de pagina opnieuw.