مسیریابی پیازی
چرا مهم است وقتی از Tor استفاده میکنید، پیامهایتان از رایانههای سه غریبه میگذرند. دانستن دقیق اینکه هر کدام از آن رایانهها چه میبینند به شما میگوید Tor از چه محافظت میکند، و چه چیزی را بیدفاع میگذارد. در این آزمایشگاه لایهها را خودتان میسازید، تا این ایده دیگر جادو به نظر نرسد.
نامهای را درون سه پاکت تصور کنید، یکی درون دیگری. بسته را به یک پیک اول میدهید. او پاکت بیرونی را باز میکند، فقط نام پیک دوم را پیدا میکند، و بقیه را میفرستد. پیک دوم پاکت بعدی را باز میکند و نام پیک سوم را پیدا میکند. فقط پیک سوم آخرین پاکت را باز میکند و میبیند نامه واقعاً به کجا میرود.
هیچ پیکی بهتنهایی هم نمیداند چه کسی نامه را فرستاد و هم اینکه به کجا میرسد. کل ترفند همین است، و نامی دارد.
مسیریابی پیازی (onion routing): فرستادن پیامی پیچیده در چند لایه رمزنگاری از میان زنجیرهای از رایانهها، که هر کدام دقیقاً یک لایه را برمیدارد. مثل پوستکندن پیاز، و نامش هم از همینجاست.
رله (relay): یک رایانه در یک شبکهٔ مسیریابی پیازی که ترافیک را دستبهدست میکند. رلههای Tor را داوطلبانی در سراسر جهان اداره میکنند.
مدار (circuit): زنجیرهٔ رلههایی که ترافیک شما از آن میگذرد، و دستگاه خودتان آن را انتخاب میکند. در Tor یک مدار معمولاً سه رله دارد: یک نگهبان (guard)، یک میانی و یک خروجی (exit).
چه کسی چه میداند
| رله | میداند شما کیستید (نشانی IP شما)؟ | میداند به کجا میروید؟ |
|---|---|---|
| نگهبان (اول) | بله | نه، فقط رلهٔ میانی را |
| میانی | نه، فقط نگهبان را | نه، فقط خروجی را |
| خروجی (آخر) | نه، فقط رلهٔ میانی را | بله، و میتواند ترافیک را بخواند مگر آنکه سایت از HTTPS استفاده کند |
دستگاه شما همهٔ پیچیدنها را پیش از بیرونرفتن هر چیزی انجام میدهد. با هر رله یک کلید مخفی جداگانه دارد (در Tor واقعی این کلیدها از یک تبادل کلید با هر رله به نوبت به دست میآیند). چون نگهبان باید اول پوست بکند، لایهٔ آن باید بیرونیترین لایه باشد، پس لایهها را از درون به بیرون قفل میکنید: اول لایهٔ خروجی، سپس لایهٔ میانی، سپس لایهٔ نگهبان.
رلههای دنیای تمرینی
ماژول watched.leg7b_onion دوازده رلهٔ خیالی به شما میدهد که به نام درختان نامگذاری شدهاند. هر کدام یک name، یک key (یک عدد صحیح) و flags دارد. رلهای که is_guard آن تنظیم شده برای اولین گام مورد اعتماد است؛ رلهای که is_exit آن تنظیم شده میپذیرد که به وبسایتها وصل شود. برخی رلهها هر دو پرچم را دارند، برخی هیچکدام.
import random
from watched.leg7b_onion import relays, lock, unlock
rs = relays(seed=1)
print([r.name for r in rs if r.is_exit]) # the relays allowed to be exits
secret = lock(42, "hello") # one layer, locked with key 42
print(secret) # unreadable hex text
print(unlock(42, secret)) # hello
rng = random.Random(7) # a seeded random generator
print(rng.choice(["a", "b", "c"])) # picks one item at random, the same one every runlock یک اسباببازی آموزشی است که امن نیست. فقط وجود دارد تا ببینید لایهها چطور اضافه و برداشته میشوند. Tor واقعی از رمزهای سنجیدهشده استفاده میکند.
متن هر لایه به شکل next hop|the rest است: نام رلهٔ بعدی، یک نویسهٔ خط عمودی، سپس لایههای درونی که هنوز قفلاند. لایهٔ خروجی بهجای نام رله میزبان مقصد را دارد، و سپس خود پیام را. تابع کمکی relay_views(onion, circuit, your_ip) پیاز شما را از مدار میفرستد و برای هر رله گزارش میدهد ترافیک از کجا آمد (came_from)، به کجا فرستاده شد (passed_to)، و چه چیزی را توانست بخواند (read).
یک تصور نادرست رایج: «Tor ترافیک مرا تا خود وبسایت رمزنگاری میکند.» نمیکند. آخرین لایه در خروجی برداشته میشود، پس خروجی هر چه بفرستید را میبیند مگر آنکه خود سایت از HTTPS استفاده کند. Tor پنهان میکند چه کسی حرف میزند؛ HTTPS پنهان میکند چه گفته میشود. شما هر دو را میخواهید.
در زبانهای دیگر
حلقهٔ پیچیدن در هر زبانی یکسان است: مدار را از آخر به اول بپیمایید و هر بار یک لایه اضافه کنید.
// JavaScript
function wrap(message, destination, circuit, lock) {
const hops = circuit.slice(1).map(r => r.name).concat([destination]);
let data = message;
for (let i = circuit.length - 1; i >= 0; i--) {
data = lock(circuit[i].key, hops[i] + "|" + data);
}
return data;
}// Go
func wrap(message, destination string, circuit []Relay) string {
hops := []string{}
for _, r := range circuit[1:] { hops = append(hops, r.Name) }
hops = append(hops, destination)
data := message
for i := len(circuit) - 1; i >= 0; i-- {
data = lock(circuit[i].Key, hops[i]+"|"+data)
}
return data
}// Rust
fn wrap(message: &str, destination: &str, circuit: &[Relay]) -> String {
let mut hops: Vec<String> = circuit[1..].iter().map(|r| r.name.clone()).collect();
hops.push(destination.to_string());
let mut data = message.to_string();
for i in (0..circuit.len()).rev() {
data = lock(circuit[i].key, &format!("{}|{}", hops[i], data));
}
data
}خلاصه
- مسیریابی پیازی یک پیام را در یک لایه برای هر رله میپیچد؛ هر رله دقیقاً یک لایه را برمیدارد.
- نگهبان شما را میشناسد اما مقصدتان را نه؛ خروجی مقصد را میشناسد اما شما را نه؛ میانی هیچکدام را نمیشناسد.
- لایهها را از درون به بیرون قفل کنید: اول لایهٔ خروجی، آخر لایهٔ نگهبان.
- Tor پنهان میکند چه کسی حرف میزند. فقط HTTPS پنهان میکند چه چیزی به خروجی گفته میشود.
از رلههای خیالی watched.leg7b_onion استفاده کنید. دو تابع بنویسید:
build_circuit(relays, rng): یک فهرست[guard, middle, exit]برگردانید. نگهبان را باrng.choiceاز میان رلههایی کهis_guardآنها درست است انتخاب کنید؛ خروجی را از میان رلههایی کهis_exitآنها درست است و نگهبان نیستند؛ میانی را از میان رلههایی که نه نگهباناند نه خروجی (پرچمهایشان هر چه باشد). برخی رلهها هر دو پرچم را دارند، پس بررسی کنید هر سه متفاوت باشند.wrap(message, destination, circuit): برای هر رله یک لایه قفل کنید. متن لایهٔ نگهبانmiddle name|...است، متن میانیexit name|...، و متن خروجیdestination|message. اول لایهٔ خروجی و آخر لایهٔ نگهبان را باlock(relay.key, text)قفل کنید، و بیرونیترین متن قفلشده را برگردانید.
مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید
این تمرین بهزودی باز میشود
درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و میتوانید همین الان این درس را بخوانید.
این مرورگر کوکیهای learn.floati.life را مسدود میکند، پس درسهایی که اینجا تمام کردید نمیتوانند به ترتیب باز شوند. کوکیها را برای این سایت مجاز کنید و صفحه را دوباره بارگذاری کنید.