سرفصل‌ها درس 3 از 156 · آنچه یک وب‌سایت در لحظهٔ رسیدنتان می‌داند
آنچه یک وب‌سایت در لحظهٔ رسیدنتان می‌داند

ارجاع‌دهنده (referrer)

چرا مهم است وقتی روی یک پیوند کلیک می‌کنید، اغلب به سایت بعدی گفته می‌شود از کجا آمده‌اید. این می‌تواند لو بدهد چه می‌خواندید یا چه جست‌وجو می‌کردید. دانستن طرز کارش همچنین کمک می‌کند سایت‌هایی بسازید که صفحه‌های بازدیدکنندگان خودتان را نشت ندهند.

پذیرشگری را تصور کنید که از هر بازدیدکننده می‌پرسد «چه کسی شما را فرستاده؟» و پاسخ را یادداشت می‌کند. در وب مرورگر شما اغلب خودکار و از طرف شما، هر بار که پیوندی را دنبال می‌کنید یا یک صفحه تصویری از جای دیگر بارگذاری می‌کند، به این پرسش پاسخ می‌دهد.

ارجاع‌دهنده: نشانی صفحه‌ای که از آن آمدید، که به سایت بعدی فرستاده می‌شود. سرآیندی که آن را می‌برد Referer نوشته می‌شود، با یک r جاافتاده: یک غلط املایی از دههٔ 1990 که همه نگهش داشتند.

URL: یک نشانی وب، مانند https://shopa.example/shoes?size=9. بخش پیش از نخستین اسلش تکی، https://shopa.example، مبدأ (origin) نامیده می‌شود؛ بقیه مسیر و پرس‌وجوست.

چرا ارجاع‌دهنده‌ها وجود دارند

ارجاع‌دهنده‌ها به‌عنوان یک ابزار دوستانه شروع شدند. صاحب یک سایت می‌توانست ببیند کدام سایت‌های دیگر به او پیوند داده‌اند، و پیوندهای شکسته را درست کند. امروز فروشگاه‌ها از آن استفاده می‌کنند تا ببینند بازدیدکنندگان از یک موتور جست‌وجو می‌آیند یا از یک آگهی.

کجا نشت می‌کند

یک URL کامل می‌تواند چیزهای زیادی بگوید. فرض کنید دارید https://health.example/forum/topic/back-pain?user=ana را می‌خوانید و روی پیوندی به یک فروشگاه کلیک می‌کنید. اگر نشانی کامل همراهش می‌رفت، فروشگاه موضوعی را که می‌خواندید و حتی یک نام کاربری در نشانی را می‌فهمید.

همین برای چیزهایی که هرگز رویشان کلیک نمی‌کنید هم رخ می‌دهد. وقتی یک صفحه تصویر، فونت یا اسکریپتی را از سایت دیگری بارگذاری می‌کند، هر کدام از آن درخواست‌ها هم می‌تواند یک ارجاع‌دهنده داشته باشد. پس یک شرکت تبلیغاتی یا تحلیلی که در بسیاری از سایت‌ها جاسازی شده می‌تواند بفهمد در هر کدام کدام صفحه‌ها را می‌خوانید.

Referrer-Policy: دکمهٔ تنظیم صدا

سایت‌ها می‌توانند با سرآیندی به نام Referrer-Policy انتخاب کنند چقدر ارجاع‌دهنده بفرستند. تنظیمات رایج این‌ها هستند:

سیاستآنچه سایت دیگر دریافت می‌کند
no-referrerهیچ چیز.
originفقط مبدأ، برای مثال https://health.example/.
strict-origin-when-cross-originنشانی کامل درون همان سایت؛ فقط مبدأ برای سایت‌های دیگر؛ هیچ چیز هنگام رفتن از یک صفحهٔ امن (https) به یک صفحهٔ ناامن (http).
unsafe-urlنشانی کامل، همه‌جا. از آن پرهیز کنید.

مرورگرهای مدرن وقتی سایتی چیزی تنظیم نکرده از strict-origin-when-cross-origin استفاده می‌کنند، پس سایت‌های دیگر معمولاً فقط می‌بینند از کجا آمدید، نه صفحهٔ دقیق را (بررسی‌شده در اکتبر 2026). یک سایت همچنان می‌تواند سیاستی نشت‌دارتر انتخاب کند، و برخی مرورگرها در حالت‌های خصوصی یا سخت‌گیرانه‌شان ارجاع‌دهنده‌ها را بیشتر کوتاه می‌کنند.

یک تصور نادرست رایج

«ارجاع‌دهنده فقط وقتی مهم است که روی پیوندی کلیک می‌کنم.» در واقع هر تصویر، اسکریپت و فونت جاسازی‌شده می‌تواند یکی بفرستد. و حتی مبدأ به‌تنهایی می‌تواند حساس باشد: آمدن از سایت یک درمانگاه یا یک تابلوی کاریابی چیزی دربارهٔ شما می‌گوید.

خلاصه

  • سرآیند Referer به سایت بعدی می‌گوید از کدام صفحه آمدید.
  • روی کلیک‌ها و روی تصاویر، اسکریپت‌ها و فونت‌های جاسازی‌شده فرستاده می‌شود.
  • Referrer-Policy تعیین می‌کند چقدر فرستاده شود؛ مرورگرها اکنون به‌طور پیش‌فرض فقط مبدأ را به سایت‌های دیگر می‌فرستند.
  • اگر سایتی دارید، سیاستی سنجیده تنظیم کنید و جزئیات خصوصی را بیرون از URLهایتان نگه دارید.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.