سرفصل‌ها درس 117 از 156 · مرورگر چطور تصمیم می‌گیرد
مرورگر چطور تصمیم می‌گیرد

Storage Access API

چرا مهم است مسدودکردن یا بخش‌بندی کوکی‌های شخص ثالث جلوی ردیاب‌ها را می‌گیرد، اما شما را از جاسازی‌های صادق هم بیرون می‌اندازد: یک جعبهٔ نظر که در آن وارد شده‌اید، یک پخش‌کنندهٔ ویدیو که حسابتان را می‌شناسد، یک فرم ورود درون صفحه‌ای دیگر. Storage Access API راهی است که مرورگرها با آن به این جاسازی‌ها اجازه می‌دهند دوباره کار کنند، با کنترل در دست شما.

دوباره به رخت‌کن فکر کنید. هر مغازه اکنون دفترچهٔ ژتون خودش را دارد، پس ژتون اصلی رخت‌کن شما از ساختمان خود AdCo درون ShopA بی‌فایده است. Storage Access API همان متصدی رخت‌کن در ShopA است که از شما می‌پرسد «دوست دارید ژتون اصلی‌تان را اینجا استفاده کنید؟» اگر بله بگویید، همان یک متصدی، در همان یک مغازه، می‌تواند از آن استفاده کند.

Storage Access API: قابلیتی از مرورگر که به یک قاب جاسازی‌شده از سایتی دیگر اجازه می‌دهد به کوکی‌های بخش‌بندی‌نشدهٔ خودش دسترسی بخواهد، همان‌هایی که وقتی مستقیم از آن بازدید می‌کنید دارد.

اقدام کاربر (user gesture): یک کنش واقعی از سوی شما، مانند یک کلیک یا فشردن یک کلید، درون صفحه. مرورگرها از آن به‌عنوان مدرکی استفاده می‌کنند که یک درخواست بی‌صدا توسط یک اسکریپت انجام نشده است.

یک جاسازی چطور درخواست می‌کند

تصور کنید comments.example روی blog.example جاسازی شده. درون قابش، اسکریپتش این کار را می‌کند (JavaScript، فقط برای خواندن نشان داده شده):

// Inside the comments.example frame
if (!(await document.hasStorageAccess())) {
  signInButton.onclick = async () => {        // must run inside a click
    try {
      await document.requestStorageAccess();     // the browser may ask you
      location.reload();                         // now it sees its own cookies
    } catch {
      showMessage("Open comments.example to sign in");
    }
  };
}

hasStorageAccess() پاسخ می‌دهد «آیا همین حالا کوکی‌هایم را اینجا دارم؟» requestStorageAccess() آن‌ها را درخواست می‌کند، و یا موفق می‌شود یا شکست می‌خورد. یک جاسازی خوب‌نوشته‌شده شکست را با ظرافت مدیریت می‌کند.

قواعدی که موتورها اعمال می‌کنند

  • فقط قاب‌های جاسازی‌شده درخواست می‌کنند. یک صفحهٔ سطح بالا از قبل کوکی‌های خودش را دارد.
  • یک اقدام کاربر لازم است. یک اسکریپت نمی‌تواند هنگام بارگذاری صفحه بی‌صدا دسترسی بخواهد؛ باید درون کلیک شما باشد.
  • شاید لازم باشد جاسازی را بشناسید. موتورها می‌توانند لازم بدانند که پیش‌تر مستقیم از سایت جاسازی‌شده بازدید کرده باشید، تا ردیابی که هرگز اسمش را نشنیده‌اید نتواند درخواست کند. برای مثال Safari این را لازم می‌داند.
  • مرورگر ممکن است یک پنجرهٔ پرسش نشان دهد، با نام هر دو سایت، و می‌توانید رد کنید.
  • اجازه‌ها محدودند. یک سایت جاسازی‌شده را روی یک سایت سطح بالا پوشش می‌دهند، و پس از مدتی منقضی می‌شوند.
  • قاب‌های sandbox‌شده نیاز دارند صفحه صریحاً اجازه دهد، با توکن sandbox allow-storage-access-by-user-activation.

پنجره‌های پرسش و محدودیت‌های زمانی دقیق میان موتورها فرق دارند و در طول زمان تغییر می‌کنند؛ شکل بالا میان همهٔ آن‌ها مشترک است.

کجا عرضه می‌شود

Storage Access API در Safari، Firefox و Chrome (Chrome از نسخهٔ 119) عرضه می‌شود. در Chrome فقط برای کاربرانی مهم است که کوکی‌های شخص ثالث را مسدود می‌کنند، چون بقیه همچنان کوکی‌های شخص ثالث بخش‌بندی‌نشده دارند. Related Website Sets، که زمانی به‌طور خودکار میان سایت‌هایی که یک شرکت مالکشان بود دسترسی می‌داد، کنار گذاشته شد (بررسی‌شده در اکتبر 2026).

Storage Access در برابر CHIPS

این دو را آسان می‌شود با هم قاطی کرد. با CHIPS (ویژگی Partitioned از مرحلهٔ 1)، یک جاسازی در هر سایت یک شیشهٔ جداگانه را می‌پذیرد و به هیچ اجازه‌ای نیاز ندارد. با Storage Access، جاسازی شیشهٔ یگانهٔ مشترک خودش را می‌خواهد، که می‌تواند شما را میان سایت‌ها بشناسد، پس به اقدام شما و شاید به «بله»تان نیاز دارد. وقتی جاسازی نیازی ندارد بداند شما در جاهای دیگر کیستید، CHIPS را ترجیح دهید.

یک تصور نادرست رایج

«دادن دسترسی ذخیره‌سازی به جاسازی اجازه می‌دهد کوکی‌های صفحه را بخواند.» نمی‌دهد. comments.example کوکی‌های خودش را پس می‌گیرد، چیزی از کوکی‌های blog.example نه. آنچه با آن موافقت می‌کنید این است که comments.example می‌تواند شما را در این وبلاگ بشناسد.

خلاصه

  • Storage Access API به یک جاسازی اجازه می‌دهد کوکی‌های بخش‌بندی‌نشدهٔ خودش را درخواست کند.
  • به یک اقدام کاربر نیاز دارد، فقط در قاب‌ها کار می‌کند، ممکن است از شما بپرسد، و برای مدتی محدود به یک جاسازی روی یک سایت اجازه می‌دهد.
  • در Safari، Firefox و Chrome 119 عرضه می‌شود؛ در Chrome فقط وقتی کوکی‌های شخص ثالث مسدودند مهم است (بررسی‌شده در اکتبر 2026).
  • CHIPS بدون اجازه برای هر سایت یک شیشهٔ جدا می‌دهد؛ Storage Access با رضایت شما شیشهٔ مشترک را می‌دهد.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.