سرفصل‌ها درس 120 از 156 · دفاع‌ها را بسازید
دفاع‌ها را بسازید

موتور را بخش‌بندی کنید

چرا مهم است در مرحلهٔ 2 ردیاب AdCo کار می‌کرد چون قاب جاسازی‌شدهٔ AdCo یک کشوی ذخیره‌سازی داشت که در هر فروشگاه بازش می‌کرد. مرورگرها با جداکردن فضای ذخیره‌سازی برای هر سایت جلوی این را می‌گیرند، که بخش‌بندی (partitioning) نام دارد. اگر یک موتور کوکی‌ها را جدا کند اما حتی یک بخش ذخیره‌سازی دیگر را فراموش کند، ردیاب به‌سادگی شناسه‌اش را به آنجا منتقل می‌کند. در این آزمایشگاه شما نویسندهٔ موتورید: قاعده‌ای را می‌نویسید که تعیین می‌کند داده کجا نگه داشته شود، سپس شکست ردیاب را تماشا می‌کنید.

زنجیره‌ای از باشگاه‌های ورزشی را تصور کنید. یک زنجیرهٔ بی‌دقت به هر عضو یک کلید کمد می‌دهد که همان کمد را در همهٔ شعبه‌ها باز می‌کند، پس هر چه در آن بماند در سراسر شهر دنبالتان می‌آید. یک زنجیرهٔ دقیق در هر شعبه کمد جداگانه‌ای به شما می‌دهد. و درون هر شعبه، هر عضو کمد خودش را دارد، پس هیچ‌کس نمی‌تواند کمد دیگری را باز کند.

یک موتور مرورگر همان زنجیرهٔ دقیق است. شعبه سایت نوار نشانی است. عضو هر کسی است که داده را ذخیره می‌کند، مانند خود فروشگاه یا یک قاب تبلیغاتی جاسازی‌شده در آن.

سایت سطح بالا: سایتی که در نوار نشانی نشان داده می‌شود، برای مثال shopa.example. همه‌چیز در صفحه، از جمله قاب‌ها و اسکریپت‌ها، از طرف آن بارگذاری می‌شود.

مبدأ (origin): چه کسی داده را ذخیره می‌کند: طرح، میزبان و درگاه، برای مثال https://adco.example. یک قاب جاسازی‌شده مبدأ خودش را دارد، متفاوت با صفحهٔ دور آن.

بخش ذخیره‌سازی (storage area): یک جا که مرورگر داده‌های یک سایت را نگه می‌دارد. کوکی‌ها یک بخش‌اند؛ localStorage، IndexedDB (یک پایگاه دادهٔ کوچک در مرورگر)، حافظهٔ پنهان HTTP (نسخه‌های ذخیره‌شدهٔ فایل‌ها) و service workerها (اسکریپت‌هایی که برای یک سایت در پس‌زمینه اجرا می‌شوند) بخش‌های دیگرند.

کلید بخش (partition key): برچسبی که یک موتور روی هر کشو می‌گذارد. دو خواندن یا نوشتن با کلید یکسان یک کشو را به اشتراک می‌گذارند؛ کلیدهای متفاوت هرگز.

موتور تمرینی

ماژول watched.leg6b_engine یک موتور کوچک به نام MiniEngine با پنج بخش ذخیره‌سازی دارد. شما یک تابع به آن می‌دهید، قاعدهٔ کلید بخش، و هر بار که چیزی خوانده یا نوشته می‌شود از آن تابع می‌پرسد:

from watched.leg6b_engine import MiniEngine, STORAGE_AREAS

def naive_key(area, origin, top_site):
    return origin                     # one drawer per origin, on every site

engine = MiniEngine(naive_key)
engine.write("cache", "https://adco.example", "shopa.example", "adco_id", "id-77")
print(engine.read("cache", "https://adco.example", "shopb.example", "adco_id"))   # id-77
print(STORAGE_AREAS)   # ('cookies', 'local_storage', 'indexeddb', 'cache', 'service_worker')

با قاعدهٔ ساده‌لوحانه، AdCo وقتی روی ShopA هستید شناسه‌اش را می‌نویسد و همان شناسه را روی ShopB پس می‌خواند. همان یک خط ردیابی میان‌سایتی است.

کلیدی دوبخشی

راه‌حل این است که کلید هم سایت سطح بالا و هم مبدأ را در بر بگیرد. Python راهی تمیز برای چسباندن مقدارها به هم دارد: یک تاپل، که با پرانتز نوشته می‌شود.

تاپل (tuple): گروهی ثابت از مقدارها، مانند ("shopa.example", "https://adco.example"). مثل فهرستی کار می‌کند که نمی‌توانید تغییرش دهید، و برخلاف فهرست می‌تواند کلید یک دیکشنری باشد.

key_a = ("shopa.example", "https://adco.example")
key_b = ("shopb.example", "https://adco.example")
print(key_a == key_b)    # False: different site, so a different drawer

موتورها این را کلیدگذاری دوگانه می‌نامند: هر تکه دادهٔ ذخیره‌شده زیر (سایت سطح بالا، مبدأ) بایگانی می‌شود. موتورهای واقعی به برخی کلیدها چیزهای بیشتری اضافه می‌کنند، اما این دو بخش قلب ماجرا هستند.

یک موتور ساده‌لوح کدام بخش‌ها را فراموش می‌کند؟

موتورها همه‌چیز را یک‌جا بخش‌بندی نکردند. کوکی‌ها بیشترین توجه را گرفتند، در حالی که حافظه‌های پنهان و انبارهای جدیدتر بعداً آمدند. حافظهٔ پنهان HTTP اکنون در هر سه موتور اصلی بخش‌بندی شده: Safari از 2013، Chrome از نسخهٔ 86 و Firefox از نسخهٔ 85 (بررسی‌شده در اکتبر 2026). هر بخشی که جا بماند یک مخفیگاه است، و به همین دلیل قاعدهٔ کلید شما باید هر بخشی را پوشش دهد، نه فقط کوکی‌ها را.

اندازه‌گیری اینکه آیا ردیابی هنوز کار می‌کند

run_tracker(engine) از سه فروشگاه بازدید می‌کند. در هر کدام فروشگاه یک سبد خرید ذخیره می‌کند، سپس قاب AdCo در هر بخش دنبال شناسه‌اش می‌گردد و اگر کشو خالی باشد یکی تازه می‌نویسد. یک dict برمی‌گرداند:

  • "sightings": فهرستی از تاپل‌های (top_site, area, id_seen)، یکی برای هر فروشگاه و بخش
  • "snooped": بخش‌هایی که قاب AdCo توانست سبد خود فروشگاه را بخواند (باید خالی باشد)
  • "first_party_ok": True وقتی هر فروشگاه توانست سبد خودش را پس بخواند

ردیابی در یک بخش وقتی کار می‌کند که همان شناسه روی دو یا چند سایت متفاوت ظاهر شود. برای شمردن آن از یک مجموعه (set) استفاده می‌کنید: گردآیه‌ای بدون تکرار، که وقتی خالی است set() نوشته می‌شود. s.add(x) چیزی را در آن می‌گذارد و len(s) می‌گوید چند چیز متفاوت در آن هست.

seen = {}                                   # (area, id) -> set of sites
for site, area, ident in [("shopa.example", "cache", "id-1"), ("shopb.example", "cache", "id-1")]:
    seen.setdefault((area, ident), set()).add(site)
print(seen)   # {('cache', 'id-1'): {'shopa.example', 'shopb.example'}}

d.setdefault(key, set()) یعنی: مقدار زیر این کلید را به من بده، و اگر هنوز چیزی نیست، اول یک مجموعهٔ خالی آنجا ذخیره کن.

یک اشتباه رایج

وسوسه‌انگیز است که فقط با سایت سطح بالا کلیدگذاری کنید: return top_site. این واقعاً جلوی پیونددادن ShopA به ShopB توسط AdCo را می‌گیرد. اما حالا قاب AdCo و فروشگاه در هر سایت یک کشو را به اشتراک می‌گذارند، پس قاب می‌تواند سبد فروشگاه را بخواند. گزارش موتور این را snooped می‌نامد. یک کلید خوب سایت‌ها را از هم و اعضا را از هم جدا می‌کند.

امتحان کنید Browser تمرینی از قبل این قاعده را برای کوکی‌ها و localStorage در خود دارد. پس از این آزمایشگاه، ردیاب کوکی مرحلهٔ 2 خودتان را با Browser(world, partitioned=True) دوباره اجرا کنید و نمایه‌ای را که می‌سازد چاپ کنید: باید به‌جای یک نمایهٔ بلند، یک نمایهٔ کوتاه برای هر فروشگاه ببینید. در یک مرورگر واقعی، DevTools را باز کنید (F12)، به Application بروید (در Firefox: Storage) و Cookies را باز کنید. در DevTools مرورگر Chrome، کوکی‌هایی که برای هر سایت سطح بالا ذخیره شده‌اند در ستون Partition Key مقداری نشان می‌دهند.

در زبان‌های دیگر

همان کلید دوگانه در زبان‌های دیگر:

// JavaScript: a Map keyed by a string that joins both parts
const drawers = new Map();
function partitionKey(area, origin, topSite) {
  return `${area} ${topSite} ${origin}`;
}
drawers.set(partitionKey("cache", "https://adco.example", "shopa.example"), { adco_id: "id-1" });

// Rust: a tuple of Strings is a valid HashMap key
use std::collections::HashMap;
let mut drawers: HashMap<(String, String), HashMap<String, String>> = HashMap::new();
drawers.entry(("shopa.example".into(), "https://adco.example".into()))
       .or_default().insert("adco_id".into(), "id-1".into());

// Go: a struct with comparable fields can key a map
type PartitionKey struct{ TopSite, Origin string }
drawers := map[PartitionKey]map[string]string{}
drawers[PartitionKey{"shopa.example", "https://adco.example"}] = map[string]string{"adco_id": "id-1"}

خلاصه

  • بخش‌بندی هر تکه دادهٔ ذخیره‌شده را زیر یک کلید بایگانی می‌کند؛ کلید یکسان، کشوی یکسان.
  • یک کلید خوب دو بخش دارد، سایت سطح بالا و مبدأ، تا سایت‌ها نتوانند همدیگر را ببینند و یک قاب نتواند صفحهٔ دورش را ببیند.
  • هر بخش ذخیره‌سازی به کلید نیاز دارد، کوکی‌ها، localStorage، IndexedDB، حافظهٔ پنهان و service workerها به یک اندازه. یک بخش فراموش‌شده برای یک ردیاب کافی است.
  • ردیابی هر جا که همان شناسه روی دو یا چند سایت ظاهر شود همچنان کار می‌کند: اندازه بگیرید، فرض نکنید.
نوبت شما

دو تابع بنویسید. partition_key(area, origin, top_site) باید برای هر بخش ذخیره‌سازی کلید دوبخشی (top_site, origin) را برگرداند. linked_areas(sightings) فهرستی از تاپل‌های (top_site, area, id_seen) می‌گیرد و یک مجموعه از بخش‌هایی را برمی‌گرداند که در آن‌ها همان id_seen روی دو یا چند سایت سطح بالای متفاوت ظاهر می‌شود. سپس engine = MiniEngine(partition_key) را بسازید، report = run_tracker(engine) را اجرا کنید، و linked = linked_areas(report["sightings"]) را تنظیم کنید. باید یک مجموعهٔ خالی چاپ کند.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.