سرفصل‌ها درس 121 از 156 · دفاع‌ها را بسازید
دفاع‌ها را بسازید

قواعد Storage Access

چرا مهم است بخش‌بندی جلوی ردیاب‌ها را می‌گیرد، اما شما را از چیزهای جاسازی‌شده‌ای که واقعاً می‌خواهید هم بیرون می‌اندازد: یک جعبهٔ نظر، ویدیویی که برایش پول می‌دهید، یک دکمهٔ ورود. اگر موتور هیچ راه بازگشتی ارائه ندهد، آدم‌ها محافظت را خاموش می‌کنند. Storage Access API همان راه بازگشت است، و قواعدش تعیین می‌کنند به شما کمک می‌کند یا به یک ردیاب. در این آزمایشگاه آن قواعد را می‌نویسید.

یک کارت کتابخانه را در نظر بگیرید. در کتابخانه ثبت‌نام کردید، پس کارت آنجا کار می‌کند. حالا در خانهٔ دوستی هستید، و قاعدهٔ خانه‌شان این است که کارت‌های بیرونی درون خانه کار نمی‌کنند. همچنان می‌توانید کارتتان را آنجا استفاده کنید اگر خودتان عمداً آن را تحویل دهید، کتابخانه واقعاً همانی باشد که عضوش شدید، و اجازه فقط برای همین خانه باشد، برای مدتی.

در دنیای تمرینی، talk.example یک سرویس نظر است. سام روی خود talk.example وارد می‌شود. ابزارک آن روی news.example جاسازی شده. با روشن‌بودن بخش‌بندی، ابزارک روی سایت خبری یک شیشهٔ کوکی تازه و خالی می‌گیرد، پس «برای ارسال وارد شوید» را نشان می‌دهد با اینکه سام وارد شده است.

قاب جاسازی‌شده (iframe): صفحه‌ای که درون صفحه‌ای دیگر نشان داده می‌شود، مثل پنجره‌ای در یک دیوار. ابزارک نظر قابی از talk.example درون news.example است.

اقدام کاربر (user gesture): یک کلیک، لمس یا فشردن کلید واقعی توسط شخص، همین لحظه‌ای پیش. مرورگرها آن را user activation می‌نامند. اسکریپتی که خودبه‌خود اجرا می‌شود نمی‌تواند آن را جعل کند.

اجازه (grant): یادداشت مرورگر که یک سایت جاسازی‌شده می‌تواند درون یک سایت سطح بالا از کوکی‌های خودش استفاده کند، تا یک زمان انقضا.

API واقعی چه شکلی است

درون قاب، یک اسکریپت می‌تواند document.hasStorageAccess() را بپرسد (آیا کوکی‌هایم را دارم؟) و، پس از یک کلیک، document.requestStorageAccess() را (لطفاً آن‌ها را به من بده). مرورگر قواعدش را بررسی می‌کند، ممکن است یک پنجرهٔ پرسش به شخص نشان دهد، و سپس بله یا نه پاسخ می‌دهد. این API در Safari، Firefox و Chrome (Chrome از نسخهٔ 119) عرضه می‌شود. در Chrome فقط برای کسانی مهم است که کوکی‌های شخص ثالث را مسدود می‌کنند، چون Chrome همچنان به‌طور پیش‌فرض آن‌ها را می‌فرستد، و قابلیت Related Website Sets که زمانی به‌طور خودکار دسترسی می‌داد کنار گذاشته شده است (بررسی‌شده در اکتبر 2026). درس «Storage Access API» در ماژول قبل تفاوت موتورها را پوشش داد؛ اینجا قواعد اصلی را می‌سازید.

قواعد موتور ما

موتورهای واقعی در جزئیات فرق دارند (پنجره‌های پرسش، محدودیت‌های زمانی، بررسی‌های اضافه). موتور تمرینی ما از چهار قاعدهٔ ساده استفاده می‌کند که به ترتیب بررسی می‌شوند، و ایده‌های مشترکشان را در بر می‌گیرند:

  1. اگر سایت قاب همان سایت سطح بالاست، بله بگویید: از قبل فضای ذخیره‌سازی خودش را دارد.
  2. اگر اقدام کاربری نبود، نه بگویید. یک ابزارک نمی‌تواند هنگام بارگذاری صفحه بی‌صدا درخواست کند.
  3. اگر شخص هرگز سایت قاب را مستقیم (به‌عنوان یک صفحهٔ سطح بالا) باز نکرده، نه بگویید. این جلوی قاب تبلیغاتی‌ای را می‌گیرد که هرگز انتخابش نکردید تا صرفاً چون رویش کلیک کردید دسترسی بگیرد.
  4. وگرنه بله بگویید، و برای دقیقاً همین جفت، (frame_site, top_site)، اجازه‌ای ثبت کنید که GRANT_SECONDS (30 روز) از اکنون منقضی می‌شود.

بررسی دسترسی در آینده ساده‌تر است: سایت یکسان یعنی بله؛ وگرنه جفت را در اجازه‌ها جست‌وجو کنید و فقط اگر آنجا بود و هنوز منقضی نشده بله بگویید.

تکه‌هایی از Python که به کار می‌برید

grants = {}                                     # an empty dict
grants[("talk.example", "news.example")] = 5000 # key is a tuple, value an expiry time
expiry = grants.get(("talk.example", "blog.example"))
print(expiry)                                   # None: .get gives None when the key is missing
print(expiry is not None and 4000 < 5000)       # False, because expiry is None

x is not None می‌پرسد «اصلاً مقداری هست؟». گذاشتن آن در اول یک and مهم است: اگر False باشد، Python می‌ایستد و هرگز None را با یک عدد مقایسه نمی‌کند، که یک خطا می‌بود.

زمان در دنیای تمرینی شمارشی از ثانیه‌هاست (world.now)، پس «30 روز از اکنون» همان now + 30 * 24 * 3600 است، که ماژول آن را به‌عنوان GRANT_SECONDS به شما می‌دهد.

داستانی که قواعد شما باید از آن بگذرند

widget_story(request_fn, access_fn) شش گام را روی AccessBrowser تمرینی اجرا می‌کند و فهرستی از جفت‌های (step, result) برمی‌گرداند:

گامآیا ابزارک باید وارد شده باشد؟
1. سام news.example را باز می‌کند (پیش‌تر روی talk.example وارد شده)نه: بخش‌بندی‌شده
2. ابزارک هنگام بارگذاری صفحه، بدون کلیک، درخواست می‌کندنه: بدون اقدام
3. سام روی «Sign in to comment» کلیک می‌کندبله: برای این جفت اجازه داده شد
4. سام recipes.example را با همان ابزارک باز می‌کندنه: اجازه فقط برای news.example بود
5. قاب تبلیغاتی AdCo پس از یک کلیک روی آگهی درخواست می‌کندنه: سام هرگز adco.example را باز نکرد
6. 31 روز بعد، دوباره news.exampleنه: اجازه منقضی شد

ماژول همچنین EXPECTED_STORY، فهرست پاسخ‌های درست، را نگه می‌دارد تا بتوانید در حین کار مقایسه کنید.

یک تصور نادرست رایج

«وقتی یک ابزارک دسترسی بگیرد، می‌تواند همه‌جا دنبالم کند.» با این قواعد نه. اجازه برای یک جفت سایت است. همان ابزارک روی سایتی دیگر دوباره با یک شیشهٔ خالی شروع می‌کند، و اجازه تمام می‌شود. همین قاعدهٔ جفت است که API را از تبدیل‌شدن به راهی تازه برای ردیابی باز می‌دارد.

در زبان‌های دیگر

طرف ابزارک، در JavaScriptی که یک ابزارک نظر واقعی اجرا می‌کرد:

// Inside the talk.example frame, on news.example
signInButton.addEventListener("click", async () => {      // a real click: a user gesture
  if (!(await document.hasStorageAccess())) {
    try {
      await document.requestStorageAccess();                // the browser applies its rules
    } catch {
      showMessage("Open talk.example to sign in first");   // refused
      return;
    }
  }
  loadComments();   // requests now carry talk.example's own cookie
});

طرف موتور، بررسی دسترسی، در Rust:

use std::collections::HashMap;
fn has_storage_access(grants: &HashMap<(String, String), u64>,
                      frame_site: &str, top_site: &str, now: u64) -> bool {
    if frame_site == top_site { return true; }
    match grants.get(&(frame_site.to_string(), top_site.to_string())) {
        Some(expiry) => now < *expiry,
        None => false,
    }
}

خلاصه

  • بخش‌بندی به قاب‌های جاسازی‌شده یک شیشهٔ خالی می‌دهد؛ Storage Access API به یک ابزارک دلخواه اجازه می‌دهد کوکی‌های خودش را پس بخواهد.
  • قواعد خوب به یک کلیک واقعی، سایتی که شخص واقعاً استفاده کرده، و اجازه‌ای برای یک جفت سایت که منقضی می‌شود نیاز دارند.
  • قاعدهٔ جفت چیزی است که API را از تبدیل‌شدن به ابزار ردیابی باز می‌دارد.
  • این API در Safari، Firefox و Chrome (Chrome 119) عرضه می‌شود، بررسی‌شده در اکتبر 2026.
نوبت شما

request_storage_access(grants, frame_site, top_site, user_gesture, visited_before, now) را با چهار قاعده به ترتیب بنویسید: سایت یکسان True برمی‌گرداند؛ نبودن user_gesture False برمی‌گرداند؛ نبودن visited_before False برمی‌گرداند؛ وگرنه grants[(frame_site, top_site)] = now + GRANT_SECONDS را تنظیم کنید و True برگردانید. has_storage_access(grants, frame_site, top_site, now) را بنویسید: برای سایت یکسان True، وگرنه فقط وقتی True که جفت در grants باشد و now پیش از انقضای آن باشد. سپس story = widget_story(request_storage_access, has_storage_access) را تنظیم کنید.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.