سرفصل‌ها درس 65 از 156 · سیاست امنیت محتوا و قاب‌گذاری
سیاست امنیت محتوا و قاب‌گذاری

یک سیاست بنویسید

چرا مهم است سیاستی که بیش از حد شل باشد حمله را راه می‌دهد؛ سیاستی که بیش از حد تنگ باشد صفحهٔ خودتان را می‌شکند، و آن‌وقت کسی CSP را «فعلاً» خاموش می‌کند. مهارت نوشتن تنگ‌ترین سیاستی است که همچنان صفحه‌تان را کارا نگه دارد. آن را در کد انجام می‌دهید، تا برای هر صفحه‌ای کار کند، و یک بررسی‌کننده هر دو نیمه را نمره می‌دهد.

برگردیم به فهرست مهمانان. یک میزبان خوب نمی‌نویسد «هر کسی با کت شیک». نگاه می‌کند واقعاً چه کسانی دعوت شده‌اند و همان نام‌ها را می‌نویسد، و هیچ‌کس دیگر را. اینجا همین کار را می‌کنید: ببینید صفحه واقعاً چه چیزی بارگذاری می‌کند، و دقیقاً همان را مجاز بدانید.

حمله‌ای که باید متوقف کرد

در ماژول 10 متن یک مهاجم روی یک صفحهٔ تمرینی اسکریپت حمل می‌کرد: یک بلوک <script> در دفتر مهمانان (درس 58)، یک <img onerror> که از فیلتر اسباب‌بازی رد شد (درس 61)، و کد ساختگی‌ای که کوکی‌ها را به prize.example فرستاد (درس 62). فرار دادن آن‌ها را درست کرد. اینجا خط دوم را اضافه می‌کنید، برای وقتی که یک جا روزی از قلم بیفتد. کد تزریق‌شده معمولاً به یکی از سه شکل می‌رسد، و صفحه‌های تمرینی اینجا هر سه را دارند:

  • یک بلوک درون‌خطی <script>...</script>؛
  • یک رسیدگی‌کنندهٔ رویداد درون‌خطی، ویژگی‌ای مانند onerror="..." روی یک تگ تصویر؛
  • یک <script src="https://prize.example/x.js"> که به سرور مهاجم اشاره می‌کند.

یک سیاست خوب هر سه را مسدود می‌کند، و همچنان به صفحه اجازه می‌دهد اسکریپت برنامهٔ خودش، برگهٔ سبکش، تصاویرش، کتابخانهٔ پرداختش، قاب ویدیویش و تنها اسکریپت درون‌خطی‌اش را بارگذاری کند.

رسیدگی‌کنندهٔ رویداد درون‌خطی (inline event handler): اسکریپتی که مستقیم در یک ویژگی HTML نوشته شده که نامش با on شروع می‌شود، مانند onerror یا onclick. مرورگر وقتی آن رویداد رخ دهد اجرایش می‌کند. CSP با آن مثل اسکریپت درون‌خطی رفتار می‌کند.

صفحهٔ تمرینی و بررسی‌کننده

practice_site(seed) از watched.leg3a_csp یک صفحه را به شکل یک dict برمی‌گرداند: origin آن و فهرستی از resources. هر منبع یک kind (script، style، img، font، connect، frame)، یا یک url یا inline: True، و injected دارد، که برای سه مورد مهاجم True است. اسکریپت درون‌خطی خود صفحه یک nonce دارد: یک مقدار تصادفی که فقط سرور واقعی می‌داند (درس 66 آن را کامل توضیح می‌دهد).

{"kind": "script", "url": "https://pay.example/lib.js", "injected": False}
{"kind": "script", "inline": True, "nonce": "y334r23xgecgnryn", "injected": False}
{"kind": "script", "inline": True, "handler": True, "injected": True}

evaluate(policy, page) نقش مرورگر را بازی می‌کند. broken (منابع لازمی که سیاست شما مسدود می‌کند) و attacks_run (موارد تزریق‌شده‌ای که راه می‌دهد) را برمی‌گرداند. می‌خواهید هر دو خالی باشند. print_report(policy, page) از watched.leg3d_csp_more همین را خواناتر چاپ می‌کند.

یک برنامه

  1. هر رهنمود را با 'self' شروع کنید، تا فایل‌های خودتان بارگذاری شوند.
  2. برای هر URL بیرونی لازم، طرح و میزبانش، مانند https://pay.example، را به رهنمود نوع آن اضافه کنید. نه https: و نه *: آن‌ها prize.example را هم راه می‌دهند.
  3. برای اسکریپت درون‌خطی خود صفحه، 'nonce-VALUE' را به script-src اضافه کنید. هرگز 'unsafe-inline'.
  4. با default-src 'self' برای همهٔ چیزهای دیگر تمام کنید، به‌علاوهٔ object-src 'none'، base-uri 'none' و frame-ancestors 'none'، که در صفحه‌ای که به هیچ‌کدام نیاز ندارد هزینه‌ای ندارند.

توجه کنید این با رسیدگی‌کنندهٔ رویداد چه می‌کند: هیچ منبعی که بتوانید اضافه کنید ویژگی‌های onerror= را جز 'unsafe-inline' مجاز نمی‌کند، پس کنارگذاشتن آن کلیدواژه همه‌شان را مسدود می‌کند. همچنین توجه کنید هر نوع فهرست خودش را می‌گیرد. اگر صفحه‌تان داده را از api.example می‌گیرد، آن میزبان در connect-src جا دارد، نه script-src؛ وگرنه مهاجمی که بتواند فایلی را آنجا بارگذاری کند می‌تواند آن را به‌عنوان اسکریپت اجرا کند.

یک تصور نادرست رایج: «script-src https: سخت‌گیرانه است چون HTTPS را اجباری می‌کند». فقط طرح را اجباری می‌کند. هر مهاجمی می‌تواند اسکریپتی را روی یک نشانی HTTPS میزبانی کند.

در زبان‌های دیگر

وقتی سرآیند را دارید، هر سروری آن را به یک شکل تنظیم می‌کند:

// JavaScript (Express)
app.use((req, res, next) => {
  res.set("Content-Security-Policy", "default-src 'self'; object-src 'none'; base-uri 'none'");
  next();
});
// Go (net/http)
w.Header().Set("Content-Security-Policy", "default-src 'self'; object-src 'none'; base-uri 'none'")
// PHP
header("Content-Security-Policy: default-src 'self'; object-src 'none'; base-uri 'none'");
# nginx
add_header Content-Security-Policy "default-src 'self'; object-src 'none'; base-uri 'none'" always;

در Django، بستهٔ django-csp سرآیند را از تنظیمات می‌سازد و به هر درخواست یک nonce تازه اضافه می‌کند، که همان شیوه‌ای است که این سایت انجامش می‌دهد.

خلاصه

  • دقیقاً میزبان‌هایی را که هر نوع منبع لازم دارد مجاز کنید؛ هرگز * یا https: برای اسکریپت‌ها.
  • اسکریپت درون‌خطی خودتان را با یک nonce مجاز کنید؛ کنارگذاشتن 'unsafe-inline' بلوک‌های تزریق‌شده و رسیدگی‌کننده‌های رویداد را مسدود می‌کند.
  • object-src 'none'، base-uri و frame-ancestors را اضافه کنید، که به چیزی برنمی‌گردند.
  • هر دو نیمه را بررسی کنید: هیچ چیز لازمی شکسته نشود، هیچ چیز تزریق‌شده‌ای اجرا نشود.
نوبت شما

دو تابع بنویسید:

  1. source_for(url): طرح و میزبان url را برگردانید، مانند "https://cdn.example" برای "https://cdn.example/v3.js?x=1" (بدون مسیر، پرس‌وجو یا fragment).
  2. write_policy(page): یک رشتهٔ سرآیند CSP برای صفحه‌ای از practice_site برگردانید. از منابعی که injected دارند بگذرید. برای هر منبع دیگر، از DIRECTIVE_FOR برای پیداکردن رهنمودش استفاده کنید؛ هر رهنمود با 'self' شروع می‌شود و برای یک اسکریپت درون‌خطی 'nonce-VALUE'، یا برای یک URL روی مبدأیی دیگر source_for(url) را می‌گیرد (بدون تکرار). با "; " به هم بچسبانید، با default-src 'self' شروع کنید و با object-src 'none'، base-uri 'none' و frame-ancestors 'none' تمام کنید. از 'unsafe-inline'، * یا https: استفاده نکنید.
خط‌های پایانی را نگه دارید، که گزارشی برای practice_site(seed=0) چاپ می‌کنند. آزمون‌ها 20 صفحهٔ تمرینی مختلف و یک صفحهٔ دست‌ساز را امتحان می‌کنند، و هم بررسی می‌کنند هیچ چیز لازمی مسدود نشود و هم اینکه هیچ اسکریپت تزریق‌شده‌ای اجرا نشود.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.