سرفصل‌ها درس 98 از 156 · بسته‌ها، DNS و نشانی‌های IP
بسته‌ها، DNS و نشانی‌های IP

DNS به‌عنوان یک دفتر خاطرات

چرا مهم است پیش از آنکه دستگاهتان هر سایتی را بارگذاری کند، با صدای بلند نشانی آن سایت را می‌پرسد. آن پرسش‌ها فهرستی از هر سایتی که بازدید می‌کنید، با زمان‌ها، می‌سازند. دانستن اینکه چه کسی می‌تواند آن فهرست را بخواند نخستین گام برای تصمیم‌گیری دربارهٔ این است که چه کسی باید بخواند.

یک دفترچه تلفن را در نظر بگیرید، یا منشی مفیدی که برای پرسیدن شمارهٔ یک شرکت به او زنگ می‌زنید. زنگ می‌زنید و می‌گویید «شمارهٔ داروخانهٔ ShopB چیست؟» منشی اکنون می‌داند به یک داروخانه زنگ زدید، و کی. این کار را برای هر سایتی که تمام روز بازدید می‌کنید انجام دهید، و منشی دفتر خاطرات زندگی شما را در دست دارد.

DNS: Domain Name System: دفترچه تلفن اینترنت. نام‌هایی مانند shopb.example را به نشانی‌های IP تبدیل می‌کند که بسته‌ها را می‌توان به آن‌ها فرستاد.

Resolver: سروری که به پرسش‌های DNS شما پاسخ می‌دهد، همان منشی تصویر ما. مگر آنکه تغییرش دهید، دستگاهتان معمولاً از یکی استفاده می‌کند که ارائه‌دهندهٔ اینترنتتان، یا هر شبکه‌ای که به آن پیوستید، اداره می‌کند.

یک جست‌وجو، گام به گام

  1. shopb.example را تایپ می‌کنید. دستگاهتان از resolver خود می‌پرسد: «نشانی shopb.example چیست؟»
  2. اگر resolver از قبل نمی‌داند، در سامانهٔ DNS می‌پرسد: اول سرورهای پایان (.example)، سپس سروری که پاسخ‌های shopb.example را نگه می‌دارد، که سرور معتبر (authoritative) نامیده می‌شود.
  3. resolver پاسخ را برمی‌گرداند، برای مثال 198.51.100.31، و مدتی آن را به خاطر می‌سپارد. آن حافظه حافظهٔ پنهان (cache) نامیده می‌شود، و مدت دوامش TTL (زمان زندگی) پاسخ است.
  4. فقط اکنون مرورگرتان به سایت وصل می‌شود.

یک صفحهٔ واقعی بیش از یک جست‌وجو راه می‌اندازد. بازدید از صفحهٔ یک محصول ShopB ممکن است shopb.example، metrics.example و adco.example را بپرسد، چون صفحه اسکریپت‌هایی را از آن سایت‌ها بارگذاری می‌کند. پس پرسش‌های DNS شما ردیاب‌های هر صفحه را هم فاش می‌کنند.

چه کسی می‌تواند دفتر خاطرات را بخواند

چه کسیبا DNS معمولی چه می‌بیند
شبکهٔ محلی شما (روتر خانه، Wi-Fi کافه، یک دفتر)هر پرسش و پاسخ: DNS معمولی رمزنگاری نشده است
ارائه‌دهندهٔ اینترنت شماهمان، و معمولاً resolver را هم اداره می‌کند
Resolverهر پرسش، با نشانی IP شما و زمان
سرورهای معتبرپرسش، معمولاً از نشانی resolver نه نشانی شما. برخی resolverها بخشی از نشانی شما را رد می‌کنند تا پاسخی نزدیک بگیرند، قابلیتی به نام EDNS Client Subnet.

این نوع گزارشی است که یک resolver می‌توانست دربارهٔ یک خانوار در وب تمرینی ما نگه دارد:

07:02  203.0.113.7  news.example
07:02  203.0.113.7  adco.example
12:40  203.0.113.7  shopb.example        <- a pharmacy
12:40  203.0.113.7  metrics.example
23:15  203.0.113.7  shopc.example        <- money-trouble pages live here

بدون محتوای صفحه، بدون کوکی، و همچنان تصویری حساس: یک داروخانه هنگام ناهار، یک سایت مشاورهٔ بدهی دیروقت شب. فهرستی از نام‌ها و زمان‌ها می‌تواند چیزهای زیادی بگوید.

چون DNS معمولی محافظت‌نشده است، یک شبکه همچنین می‌تواند پاسخ‌ها را تغییر دهد: برخی شبکه‌ها از این برای مسدودکردن سایت‌ها، نشان‌دادن یک صفحهٔ ورود، یا، در بدترین حالت، فرستادن شما به یک نسخهٔ جعلی استفاده می‌کنند. DNS رمزنگاری‌شده، درس بعد، در برابر خواندن و تغییر در مسیر محافظت می‌کند.

یک تصور نادرست رایج: «حالت خصوصی یا incognito جست‌وجوهای DNS مرا پنهان می‌کند». نمی‌کند. پنجره‌های خصوصی پس از آن تاریخچه و کوکی‌ها را روی دستگاهتان فراموش می‌کنند؛ جست‌وجوها همچنان مثل همیشه از شبکه بیرون می‌روند.

امتحان کنید در یک رایانه، یک ترمینال باز کنید (Command Prompt در Windows، Terminal در Mac) و nslookup example.com را تایپ کنید. پاسخ سروری را که جواب داد (resolver شما) و نشانی‌ای را که داد نام می‌برد. آن سرور همین الان یک خط دیگر از دفتر خاطراتتان را دریافت کرد.

خلاصه

  • هر سایت، و هر ردیابی که یک صفحه بارگذاری می‌کند، با یک پرسش DNS شروع می‌شود.
  • resolver شما همهٔ پرسش‌هایتان را با نشانی IP و زمان می‌بیند.
  • DNS معمولی رمزنگاری‌نشده است، پس شبکه و ارائه‌دهنده‌تان می‌توانند آن را بخوانند، و پاسخ‌ها را تغییر دهند.
  • حالت‌های مرور خصوصی جست‌وجوهای DNS را پنهان نمی‌کنند.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.