سرفصل‌ها درس 102 از 156 · بسته‌ها، DNS و نشانی‌های IP
بسته‌ها، DNS و نشانی‌های IP

رله‌ها و VPNها، صادقانه

چرا مهم است VPNها، Tor و رله‌های دوگامی همه به‌عنوان «حریم خصوصی» فروخته می‌شوند، و از چیزهای بسیار متفاوتی محافظت می‌کنند. پرسش صادقانه‌ای که باید از هر کدام بپرسید این است: آیا هیچ طرف تکی‌ای هم می‌فهمد من کیستم و هم به کجا می‌روم؟ یک مدل کوچک می‌سازید که برای هر مسیری به آن پاسخ می‌دهد.

درس 86 زندگی با و بدون یک VPN را مقایسه کرد. اینجا جلوتر می‌روید و چند ابزار را کنار هم مدل می‌کنید.

دست‌به‌دست‌کردن یک یادداشت در کلاس را تصور کنید. اگر آن را به یک دوست بدهید که آن را به گیرنده برساند، آن دوست می‌داند چه کسی آن را فرستاد و چه کسی گرفت. اگر از دو دوست بگذرد، و یادداشت طوری تا شده باشد که اولی فقط «به Bea بده» را ببیند و دومی فقط «به Sol بده»، هیچ‌کدام از دوستان هر دو سر را نمی‌داند.

رله (relay): سروری که ترافیک شما را دریافت می‌کند و رد می‌کند. هر رله می‌بیند یک بسته از کجا آمد (گام پیش) و به کجا می‌رود (گام بعد).

VPN: یک رله، که یک شرکت اداره‌اش می‌کند: نشانی IP شما و سایت‌هایی که به آن‌ها می‌رسید را می‌بیند.

رلهٔ دوگامی (two-hop relay): دو رله که شرکت‌های متفاوت اداره‌شان می‌کنند. اولی (ingress) IP شما را می‌بیند اما فقط رلهٔ بعدی را می‌شناسد؛ دومی (egress) سایت را می‌بیند اما فقط رلهٔ اول را می‌شناسد. iCloud Private Relay نمونه‌ای شناخته‌شده است.

Tor: یک شبکهٔ رایگان از رله‌های داوطلب. ترافیک شما از سه رله می‌گذرد: یک نگهبان، یک میانی و یک خروجی، که در لایه‌هایی از رمزنگاری پیچیده شده (مسیریابی پیازی)، پس هیچ رلهٔ تکی‌ای هر دو سر را نمی‌بیند. مرحلهٔ 7 یک مدار را گام به گام می‌سازد.

واقعیت‌ها، تاریخ‌دار

iCloud Private Relay (بخشی از طرح پولی iCloud+ اپل) مرور در Safari، جست‌وجوهای DNS، و برخی ترافیک رمزنگاری‌نشده از برنامه‌ها را پوشش می‌دهد (بررسی‌شده در اکتبر 2026). گام دومش را شبکه‌های تحویل محتوای شریک (شرکت‌هایی که سرورهایی در سراسر جهان برای تحویل سریع وب‌سایت‌ها اداره می‌کنند) اداره می‌کنند، نه اپل. یک VPN کامل نیست: مرورگرهای دیگر و بیشتر ترافیک برنامه‌ها از آن نمی‌گذرند.

یک VPN معمولاً همه‌چیزی را که دستگاهتان می‌فرستد پوشش می‌دهد، اما شرکت VPN آنچه ارائه‌دهنده‌تان قبلاً می‌دید را می‌بیند. Tor Browser ترافیک خودش را از Tor می‌فرستد و همچنین کاربرانش را شبیه هم می‌کند، که برای انگشت‌نگاری‌ها مهم است (ماژول بعد، انگشت‌نگاری‌های شبکه).

قواعد مدل

یک مسیر فهرستی از طرف‌های میان شما و وب‌سایت است، که با وب‌سایت تمام می‌شود، برای مثال ["vpn", "shopb.example"]. همیشه "network" هم هست: Wi-Fi و ارائه‌دهندهٔ شما، که بسته‌هایتان را به اولین گام می‌برند. سه واقعیت هست که هر کسی ممکن است بفهمد: "your_ip"، "site" (از کدام وب‌سایت بازدید می‌کنید) و "content" (آنچه می‌خوانید و می‌فرستید).

  • شبکه همیشه your_ip را می‌بیند. site را فقط وقتی می‌بیند که مستقیم به وب‌سایت وصل شوید (مسیر فقط یک ورودی دارد)، و content را فقط وقتی که، همچنین، HTTPS خاموش باشد.
  • رلهٔ اول your_ip را می‌بیند، چون بسته‌ها مستقیم از شما می‌رسند.
  • رلهٔ آخر (همانی که درست پیش از وب‌سایت است) site را می‌بیند، چون باید به آن وصل شود. بدون HTTPS content را هم می‌بیند.
  • وب‌سایت همیشه site و content را می‌بیند، و your_ip را فقط وقتی که مستقیم وصل شوید.
  • یک رلهٔ میانی هیچ‌کدام از دو سر را نمی‌بیند.

یک مسیر تک‌رله‌ای (یک VPN) رلهٔ اول و آخر را یکی می‌کند، پس هر دو را می‌فهمد. کل نکتهٔ این درس همین است، که از همین چند قاعده بیرون می‌آید.

در Python، مجموعه‌ای از واقعیت‌ها را می‌توان {"your_ip", "site"} نوشت، و یک مجموعهٔ خالی set() است (نه {}، که یک dict خالی است). enumerate(route) جایگاه و نام هر کدام را می‌دهد: for i, name in enumerate(route):.

در زبان‌های دیگر

بررسی اصلی، «آیا کسی هر دو سر را می‌داند؟»، در زبان‌های دیگر:

// JavaScript
const linkers = view => Object.keys(view)
  .filter(p => view[p].has("your_ip") && view[p].has("site"))
  .sort();
// Rust
let mut linkers: Vec<&String> = view.iter()
    .filter(|(_, facts)| facts.contains("your_ip") && facts.contains("site"))
    .map(|(party, _)| party)
    .collect();
linkers.sort();
// C#
var linkers = view.Where(kv => kv.Value.Contains("your_ip") && kv.Value.Contains("site"))
                  .Select(kv => kv.Key).OrderBy(k => k).ToList();

یک تصور نادرست رایج: «دو گام یعنی دو برابر رمزنگاری، پس دو برابر ایمن‌تر». سود رمزنگاری بیشتر نیست؛ تقسیم دانش میان طرف‌هایی است که یادداشت‌هایشان را با هم به اشتراک نمی‌گذارند. اگر یک شرکت هر دو گام را اداره می‌کرد، دوباره هر دو سر را می‌فهمید. و هیچ رله‌ای جلوی کوکی‌ها، ورودها یا انگشت‌نگاری‌ها را نمی‌گیرد.

خلاصه

  • یک VPN یک رله است: هم IP شما و هم سایت‌هایی که بازدید می‌کنید را می‌فهمد.
  • رله‌های دوگامی و Tor آن دانش را تقسیم می‌کنند تا هیچ رلهٔ تکی‌ای هر دو را نداشته باشد.
  • iCloud Private Relay، Safari، DNS و برخی ترافیک رمزنگاری‌نشدهٔ برنامه‌ها را پوشش می‌دهد؛ یک VPN کامل نیست (بررسی‌شده در اکتبر 2026).
  • هیچ‌کدام از این‌ها جلوی کوکی‌ها، ورودها یا انگشت‌نگاری را نمی‌گیرند.
نوبت شما

مدل کنید چه کسی چه چیزی می‌فهمد. سه تابع بنویسید:

  1. who_learns(route, https=True): یک dict برگردانید که "network" و هر نام در route را به یک set از واقعیت‌هایی که آن طرف می‌فهمد ("your_ip"، "site"، "content") نگاشت می‌کند، با پیروی از قواعد درس. آخرین نام در route همیشه وب‌سایت است.
  2. linkers(view): یک فهرست مرتب‌شده از طرف‌هایی در view برگردانید که هم "your_ip" و هم "site" را می‌فهمند.
  3. compare(setups, https=True): setups یک نام را به یک مسیر نگاشت می‌کند؛ یک dict برگردانید که هر نام را به linkers(who_learns(route, https)) نگاشت می‌کند.
چاپ جدول برایتان نوشته شده است. آزمون‌ها مسیرهایی با هر طولی با نام‌های ساختگی را امتحان می‌کنند.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.