سرفصل‌ها درس 127 از 156 · ردیابی شخص، نه دستگاه
ردیابی شخص، نه دستگاه

زیست‌سنجی رفتاری

چرا مهم است تا اینجای دوره، ردیاب‌ها یک دستگاه را دنبال می‌کردند: یک کوکی در یک مرورگر، یک انگشت‌نگاری از یک لپ‌تاپ. این ماژول به چیزی می‌پردازد که تغییرش سخت‌تر است: خود شما. شیوه‌ای که تایپ می‌کنید، موشواره را حرکت می‌دهید و صفحه را پیمایش می‌کنید را هر صفحه‌ای که استفاده می‌کنید می‌تواند اندازه بگیرد، و از دستگاهی به دستگاه دیگر همراه شما سفر می‌کند.

دست‌هایتان عادت دارند

به این فکر کنید که چطور در زدن یک دوست را پیش از آنکه حرفی بزند می‌شناسید. هیچ‌کس ریتمش را به شما یاد نداد؛ فقط بارها آن را شنیدید. تایپ شما هم همین‌طور کار می‌کند. برخی کلیدها را کمی بیشتر نگه می‌دارید، پیش از حروف دشوار مکث می‌کنید، و واژه‌هایی را که هر روز تایپ می‌کنید با شتاب می‌نویسید.

زیست‌سنجی رفتاری (behavioural biometrics): شناختن یک شخص از شیوهٔ انجام کارهایش (تایپ، حرکت، کشیدن انگشت، پیمایش) نه از آنچه هست (اثر انگشت یا چهره) یا آنچه می‌داند (یک گذرواژه).

یک زیست‌سنجه اندازه‌گیری‌ای از بدن است. یک زیست‌سنجهٔ رفتاری به‌جای آن یک عادت را اندازه می‌گیرد. نمی‌توانید یک عادت را مثل یک تلفن در خانه جا بگذارید.

یک صفحه چه چیزی را می‌تواند اندازه بگیرد

هر بار که کلیدی را فشار می‌دهید یا رها می‌کنید، صفحه یک رویداد دریافت می‌کند: پیامی کوچک که می‌گوید چه رخ داد و دقیقاً کی، تا کسری از میلی‌ثانیه. اسکریپتی که به آن رویدادها گوش می‌دهد می‌تواند سه نوع زمان‌بندی بسازد:

زمان نگه‌داشت (dwell time): یک کلید چه مدت پایین نگه داشته می‌شود، از فشار تا رها کردن. معمولاً حدود یک‌دهم ثانیه، و برای هر انگشت و هر شخص متفاوت.

زمان پرواز (flight time): فاصلهٔ میان رهاکردن یک کلید و فشردن بعدی. به جفت حروف و به اینکه چقدر در آن جفت ورزیده‌اید بستگی دارد.

  • تایپ: زمان‌های نگه‌داشت و پرواز برای هر کلید و هر جفت کلید.
  • موشواره: مسیرتان به یک دکمه چقدر خمیده است، چقدر سریع شتاب می‌گیرید و کند می‌شوید، آیا از هدف رد می‌شوید و اصلاح می‌کنید.
  • لمس و پیمایش: چقدر محکم و سریع انگشت می‌کشید، هر تلنگر چقدر جلو می‌رود، چند وقت یک بار به بالا برمی‌گردید.

هیچ‌کدام از این‌ها به اجازهٔ ویژه‌ای نیاز ندارد. اسکریپتی روی صفحه می‌تواند به کلیدها و حرکت موشواره درون آن صفحه گوش دهد، پس کد خود صفحه و هر اسکریپت شخص ثالثی که در بر دارد می‌تواند آن را جمع کند.

چه کسانی از آن استفاده می‌کنند، و چرا

همهٔ کاربردها پنهانی نیستند. بانک‌ها و فروشگاه‌ها از نشانه‌های رفتاری برای تشخیص تقلب استفاده می‌کنند: اگر کسی با گذرواژهٔ شما وارد شود اما آن را با ریتمی کاملاً متفاوت تایپ کند، این یک نشانهٔ هشدار است. برخی سایت‌ها از حرکت موشواره برای حدس اینکه یک بازدیدکننده آدم است یا یک برنامهٔ خودکار استفاده می‌کنند.

مشکل حریم خصوصی روی دیگر همان سکه است. ریتمی که برای شناختن شما به اندازهٔ کافی خوب است برای دنبال‌کردن شما هم به اندازهٔ کافی خوب است. اگر دو سایت از همان اسکریپت شخص ثالث استفاده کنند، می‌تواند متوجه شود همان دست‌ها در هر دو تایپ کردند، حتی پس از پاک‌کردن کوکی‌ها، تغییر مرورگر یا جابه‌جایی به یک لپ‌تاپ متفاوت.

چقدر قوی است؟

ریتم تایپ به‌تنهایی به دقت یک گذرواژه نیست. وقتی خسته، سرد، آسیب‌دیده یا روی یک صفحه‌کلید تازه هستید تغییر می‌کند. اما ردیاب‌ها به‌ندرت از یک نشانه به‌تنهایی استفاده می‌کنند. همراه با نشانه‌های دستگاه از مرحله‌های قبل، یک ریتم جمعیت را باز هم باریک‌تر می‌کند. در درس بعد این را خودتان روی 50 تایپ‌کنندهٔ ساختگی اندازه می‌گیرید.

یک تصور نادرست رایج

«فقط وقتی مهم است که چیزی مخفی تایپ کنم.» محتوا اینجا اصلاً مهم نیست. یک اسکریپت می‌تواند ریتم شما را از تایپ نامتان، یک عبارت جست‌وجو یا یک نظر یاد بگیرد. زمان‌بندی است، نه واژه‌ها، که مشخص می‌کند.

امتحان کنید زمان‌بندی‌ای را که یک صفحه دریافت می‌کند ببینید، روی یک صفحهٔ خالی تا چیزی به جایی فرستاده نشود.

  1. یک زبانهٔ تازه باز کنید و به about:blank بروید.
  2. ابزارهای توسعه‌دهنده را باز کنید (F12، یا Cmd+Option+I در Mac) و زبانهٔ Console را انتخاب کنید.
  3. این خط را بچسبانید و Enter بزنید: addEventListener('keydown', e => console.log(e.key, e.timeStamp.toFixed(1)))
  4. روی خود صفحه کلیک کنید (نه کنسول) و نام کوچکتان را تایپ کنید. هر کلید با زمانی، بر حسب میلی‌ثانیه، که صفحه آن را دید ظاهر می‌شود.
  5. زمان‌های همسایه را از هم کم کنید تا فاصله‌های خودتان میان کلیدها را بگیرید. نام را دوباره تایپ کنید و مقایسه کنید: فاصله‌ها نزدیک‌اند، اما یکسان نیستند.

وقتی تمام کردید زبانه را ببندید؛ شنونده همراه آن ناپدید می‌شود. هیچ چیزی که تایپ کردید رایانه‌تان را ترک نکرد. وقتی این دوره جعبهٔ تایپ زندهٔ خودش را اضافه کند، به همین شکل کار می‌کند: یک عبارت ثابت، زمان‌بندی‌ها فقط در حافظه، هرگز به مربی فرستاده نمی‌شوند یا با پیشرفت شما ذخیره نمی‌شوند، و وقتی صفحه را ترک کنید دور ریخته می‌شوند.

خلاصه

  • زیست‌سنجی رفتاری یک شخص را از عادت‌ها می‌شناسد: ریتم تایپ، مسیرهای موشواره، کشیدن انگشت و پیمایش.
  • هر اسکریپتی که در یک صفحه اجرا می‌شود می‌تواند زمان‌بندی کلید و موشواره را آنجا اندازه بگیرد، بدون هیچ درخواست اجازه‌ای.
  • همان نشانه به بررسی تقلب کمک می‌کند و می‌تواند شما را میان دستگاه‌ها هم دنبال کند.
  • زمان‌بندی است، نه آنچه تایپ می‌کنید، که شما را مشخص می‌کند.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.