سرفصل‌ها درس 73 از 156 · اشخاص ثالث در سایت خودتان
اشخاص ثالث در سایت خودتان

Subresource Integrity

چرا مهم است وقتی https://cdn.example/lib.js را جاسازی می‌کنید، به هر کسی که امروز و هر روز پس از آن آن سرور را کنترل می‌کند اعتماد می‌کنید. اگر هک شود، یا فایل بی‌سروصدا تغییر کند، بازدیدکنندگان شما کد تازه را در سایت شما اجرا می‌کنند. Subresource Integrity به مرورگر اجازه می‌دهد هر نسخه‌ای را که شما تأیید نکرده‌اید رد کند.

مهر ضددستکاری روی یک بطری دارو را در نظر بگیرید. پیش از قورت دادن هر چیزی مهر را بررسی می‌کنید. اگر شکسته باشد، آن را نمی‌خورید، هر کسی که آن را روی قفسه گذاشته باشد.

Subresource Integrity (SRI): یک ویژگی integrity روی برچسب <script> یا <link rel="stylesheet"> که هش فایل دقیقی را که انتظار دارید نگه می‌دارد. مرورگر آنچه دانلود می‌کند را هش می‌کند و اگر هش‌ها متفاوت باشند از استفادهٔ فایل خودداری می‌کند.

هش: تابعی که هر داده‌ای را به اثرانگشتی کوتاه با اندازهٔ ثابت تبدیل می‌کند. بایت‌های یکسان همیشه اثرانگشت یکسان می‌دهند؛ یک بایت را تغییر دهید و اثرانگشت کاملاً تغییر می‌کند. SHA-384 هشی است که بیش از همه برای SRI به کار می‌رود.

برچسب چه شکلی است

<script src="https://cdn.example/lib.js"
        integrity="sha384-iht3RcshTShmtRmXjSLQ8CjUTiVO41jHRJzgK44j1lSJHvfC4YAeuY4ZOoMtzhi5"
        crossorigin="anonymous"></script>

مقدار، نام الگوریتم، یک خط تیره و سپس هش نوشته‌شده به Base64 است (روشی برای نوشتن بایت‌ها با حروف، ارقام، + و /). بخش crossorigin="anonymous" برای فایل‌های سایت دیگر لازم است: مرورگر آن‌ها را بدون کوکی دریافت می‌کند و سرور باید با سرآیند Access-Control-Allow-Origin اجازه دهد، وگرنه بررسی نمی‌تواند انجام شود و فایل مسدود می‌شود. SRI در همهٔ مرورگرهای اصلی کار می‌کند (بررسی‌شده در اکتبر 2026).

محاسبهٔ آن در پایتون

import base64, hashlib
data = b"console.log('hi')"
digest = hashlib.sha384(data).digest()          # 48 raw bytes
print("sha384-" + base64.b64encode(digest).decode("ascii"))

hashlib.new(name, data) همین کار را برای هر الگوریتمی که با نام داده شود انجام می‌دهد، مثل "sha256" یا "sha512". به تفاوت .digest() (بایت‌های خام، که SRI می‌خواهد) با .hexdigest() (متن هگز، که اینجا اشتباه است) توجه کنید.

مرورگر چگونه آن را بررسی می‌کند

  1. ویژگی را بر اساس فاصله‌ها جدا کنید. می‌توانید چند هش فهرست کنید، مثلاً هنگام جابه‌جایی نسخه‌های فایل.
  2. فقط توکن‌هایی را نگه دارید که الگوریتمی دارند که مرورگر می‌شناسد: sha256، sha384، sha512. بقیه را نادیده بگیرید. (یک توکن ممکن است به ?options ختم شود؛ آن بخش را حذف کنید.)
  3. اگر هیچ چیز قابل استفاده‌ای نماند، اصلاً هیچ بررسی‌ای انجام نمی‌دهد و از فایل استفاده می‌کند. بنابراین یک اشتباه تایپی مثل sha385-... بی‌صدا محافظت را خاموش می‌کند. همیشه آزمایش کنید که یک هش اشتباه واقعاً فایل را مسدود می‌کند.
  4. در غیر این صورت، قوی‌ترین الگوریتم موجود را بگیرید (sha512 از sha384 و آن از sha256 قوی‌تر است) و فقط به توکن‌های آن الگوریتم نگاه کنید. اگر هر کدام با هش فایل جور باشد، فایل استفاده می‌شود؛ اگر هیچ‌کدام جور نباشد، مسدود می‌شود.

یک تصور نادرست رایج: «SRI فایل را خصوصی نگه می‌دارد». هیچ چیز را پنهان نمی‌کند و شخص ثالث هنوز درخواست را می‌بیند. SRI فقط تضمین می‌کند کد همان کدی است که شما تأیید کرده‌اید. همچنین برای فایل‌هایی که مدام تغییر می‌کنند، مثل یک اسکریپت تبلیغاتی، کار نمی‌کند؛ برای این‌ها پاسخ صادقانه اغلب این است که جاسازی‌شان نکنید.

در زبان‌های دیگر
# Shell (OpenSSL)
openssl dgst -sha384 -binary lib.js | openssl base64 -A
// JavaScript (Node)
const crypto = require("crypto");
const sri = "sha384-" + crypto.createHash("sha384").update(fs.readFileSync("lib.js")).digest("base64");
// Go
sum := sha512.Sum384(data)
sri := "sha384-" + base64.StdEncoding.EncodeToString(sum[:])
// PHP
$sri = 'sha384-' . base64_encode(hash('sha384', $data, true));
// C#
var sri = "sha384-" + Convert.ToBase64String(SHA384.HashData(data));

بسته‌سازها می‌توانند SRI را برایتان اضافه کنند (برای مثال افزونهٔ webpack-subresource-integrity).

خلاصه

  • SRI یک اسکریپت یا برگهٔ سبک جاسازی‌شده را به همان بایت‌هایی که تأیید کرده‌اید سنجاق می‌کند.
  • مقدار algorithm-Base64(hash) است و فایل‌های میان‌سایتی crossorigin="anonymous" را هم لازم دارند.
  • مرورگر فقط از قوی‌ترین الگوریتم فهرست‌شده استفاده می‌کند و ویژگی‌ای بدون هیچ چیز قابل استفاده یعنی هیچ بررسی‌ای.
نوبت شما

سه تابع بنویسید:

  1. sri_hash(data, algorithm="sha384"): data از نوع bytes است. مقدار SRI را برگردانید: نام الگوریتم، یک خط تیره، و Base64 چکیدهٔ خام (از hashlib.new(algorithm, data).digest() و base64.b64encode استفاده کنید).
  2. verify_sri(data, integrity): data را همان‌طور که مرورگر بررسی می‌کند بررسی کنید. integrity را بر اساس فاصله‌ها جدا کنید؛ توکن‌هایی را نگه دارید که بخش پیش از اولین - آن‌ها sha256، sha384 یا sha512 باشد و مقدارشان خالی نباشد، و هر چیزی را از یک ? به بعد حذف کنید. اگر هیچ‌کدام نماند، True برگردانید (بدون بررسی). در غیر این صورت فقط از قوی‌ترین الگوریتم موجود استفاده کنید و اگر هر یک از مقدارهایش با هش داده در آن الگوریتم جور بود True، وگرنه False برگردانید.
  3. script_tag(url, data): دقیقاً <script src="URL" integrity="VALUE" crossorigin="anonymous"></script> را با مقدار sha384 برای data برگردانید.
در پایان برچسب کتابخانهٔ تمرینی را چاپ کنید. آزمون‌ها از دادهٔ تصادفی استفاده می‌کنند.

مشکلی در این درس دیدید؟ گزارشش کنید · دربارهٔ این درس بپرسید

این تمرین به‌زودی باز می‌شود

درس پیش از آن را تمام کنید تا این یکی باز شود. کل دوره رایگان است، حساب کاربری لازم نیست، و می‌توانید همین الان این درس را بخوانید.