Wat CSP is
Waarom dit ertoe doet In module 10 zag je hoe één niet-geëscapete reactie het script van een aanvaller op een pagina kan zetten. Escapen is de eerste verdedigingslinie, maar één gemiste plek is genoeg. Content Security Policy is een tweede linie: zelfs als er een script in je HTML glipt, weigert de browser het uit te voeren. Voor bezoekers betekent dat dat een bug op je site veel minder snel uitloopt op hun gestolen sessie of hun data die ergens anders heen gaat.
Denk aan een gastenlijst bij de deur van een feest. De gastheer schrijft op wie er binnen mag. De portiers kan het niet schelen hoe overtuigend een onbekende eruitziet: geen naam op de lijst, geen toegang. Een Content Security Policy is een gastenlijst voor alles wat een pagina laadt en uitvoert.
Content Security Policy (CSP): een responsheader, Content-Security-Policy, waarin een site de browser vertelt waar scripts, stijlen, afbeeldingen, frames en andere bronnen vandaan mogen komen. De browser blokkeert alles wat niet op de lijst staat en logt een melding in de console van DevTools.
Hoe een policy is opgebouwd
Een policy is een lijst directives, gescheiden door puntkomma's. Elke directive is een naam gevolgd door zijn bronnen, gescheiden door spaties.
Content-Security-Policy: default-src 'self'; img-src 'self' https://img.example; object-src 'none'Directive: één regel voor één soort bron, zoals script-src (scripts), style-src (stijlbladen), img-src (afbeeldingen), font-src, connect-src (fetch en vergelijkbare verzoeken vanuit scripts), frame-src (iframes binnen je pagina) en object-src (oude plug-ins).
Bron: één item in een directive. 'self' betekent je eigen origin (hetzelfde schema en dezelfde host). https://cdn.example betekent die ene host. *.cdn.example betekent de subdomeinen ervan. https: betekent elk HTTPS-adres. * betekent bijna alles. 'none' betekent helemaal niets. Trefwoorden zoals 'self' moeten hun enkele aanhalingstekens houden; hostnamen mogen die niet hebben.
De terugvalregel
default-src is de gastenlijst die gebruikt wordt voor elke fetch-directive die je niet hebt geschreven. In de header hierboven vallen scripts en stijlen terug op 'self', terwijl afbeeldingen een eigen lijst krijgen. Drie belangrijke directives vallen nooit terug: frame-ancestors (wie je pagina in een frame mag zetten, les 68), base-uri (waar een tag <base> naar mag wijzen) en form-action (waarheen formulieren mogen verzenden). Laat je die weg, dan zijn ze gewoon niet beperkt.
Inline code is de grote. Zonder hulp blokkeert een policy met script-src 'self' elk <script>...</script> dat in de pagina staat en elk attribuut in de stijl van onclick=. Dat is precies wat je wilt tegen injectie, en daarom hebben sites een manier nodig om hun eigen inline scripts toe te staan (les 66).
Een echte header lezen: die van deze site
Hier is het scriptdeel van de policy die learn.floati.life verstuurt (gecontroleerd in oktober 2026), ingekort:
default-src 'self'; base-uri 'self'; object-src 'none';
script-src 'self' 'nonce-RANDOM' 'unsafe-inline' 'unsafe-eval' 'wasm-unsafe-eval'
https://cdnjs.cloudflare.com https://unpkg.com https://esm.run https://cdn.jsdelivr.net blob:default-src 'self': alles wat niet genoemd wordt, laadt alleen van deze site.object-src 'none'enbase-uri 'self': geen plug-ins, en een geïnjecteerde tag<base>kan relatieve links niet stilletjes omleiden.'nonce-RANDOM': een nieuwe willekeurige waarde bij elke keer laden van de pagina. Alleen inline scripts die hem dragen, mogen draaien.'unsafe-inline': ziet er alarmerend uit, maar browsers die nonces begrijpen, negeren het zodra er een nonce staat. Het blijft alleen staan voor heel oude browsers.'unsafe-eval': een eerlijke afweging. De Python in de browser en de AI op het apparaat hebben het nodig, dus de site accepteert dat risico en legt uit waarom.- Een korte lijst met scripthosts op naam, in plaats van
https:of*. Zelfs een host op naam is maar zo veilig als wat hij aanbiedt: een openbare pakket-CDN zoalsunpkg.comdeelt elk pakket uit dat iemand ooit heeft gepubliceerd, dus wie hem toestaat, laat een aanvaller die een tag kan injecteren zijn eigen gepubliceerde script laden. Een strengere policy zet die bestanden vast met hashes of'strict-dynamic', of biedt ze vanaf deze site aan. Weten waar je eigen policy zwak is, hoort erbij als je haar eerlijk leest.
Policies zo lezen, regel voor regel, met de vraag "wat laat dit binnen, en waarom?", is de vaardigheid die deze module opbouwt.
Een veelvoorkomende misvatting: "met CSP hoef ik niet te escapen". CSP is een veiligheidsgordel, geen rem. Een policy met een gat, of een pagina die 'unsafe-inline' zonder nonces toestaat, voert geïnjecteerde code nog steeds uit. Eerst escapen, dan CSP toevoegen.
Probeer het Open DevTools op een willekeurige site, ga naar het tabblad Network, herlaad, klik op het eerste verzoek (het document) en zoek onder Response Headers naar content-security-policy. Veel grote sites sturen er een; veel kleine sturen er geen. Open daarna de Console: geblokkeerde bronnen verschijnen daar als CSP-meldingen.
Samenvatting
- CSP is een gastenlijst in een header: de browser weigert bronnen en inline code die de policy niet toestaat.
- Directives gaan over soorten bronnen;
default-srcvult ontbrekende fetch-directives in, maarframe-ancestors,base-urienform-actionvallen nooit terug. - Inline scripts blokkeren is het hart van CSP tegen injectie; nonces laten je eigen inline scripts door.
- CSP ondersteunt escapen; het vervangt het niet.
Een probleem ontdekt in deze les? Meld het · Vraag naar deze les
Deze oefening opent binnenkort
Maak de les ervoor af voordat deze wordt ontgrendeld. De hele cursus is gratis, geen account nodig, en je kunt deze les nu lezen.
Deze browser blokkeert cookies voor learn.floati.life, dus lessen die je hier hebt afgerond kunnen niet in de juiste volgorde worden geopend. Sta cookies toe voor deze site en laad de pagina opnieuw.