CSP nedir
Neden önemli Modül 10'da kaçış karakteri kullanılmamış bir yorumun bir saldırganın scriptini sayfaya nasıl yerleştirebildiğini gördün. Kaçış karakteri kullanmak ilk savunma hattıdır ama tek bir noktayı kaçırmak yeterli olur. Content Security Policy ikinci hattır: bir script HTML koduna sızsa bile tarayıcı onu çalıştırmayı reddeder. Ziyaretçiler için bu, sitendeki bir hatanın onların çalınmış oturumuna veya başka bir yere gönderilen verilerine dönüşme ihtimalinin çok daha düşük olması demektir.
Bir partinin kapısındaki misafir listesini düşün. Ev sahibi kimlerin girebileceğini yazar. Kapıdaki görevliler bir yabancının ne kadar ikna edici göründüğüne bakmaz: listede isim yoksa, giriş yok. Bir Content Security Policy, bir sayfanın yüklediği ve çalıştırdığı her şey için bir misafir listesidir.
Content Security Policy (CSP): bir yanıt başlığı, Content-Security-Policy, bir sitenin tarayıcıya scriptlerin, stillerin, görsellerin, framelerin ve diğer kaynakların nereden gelebileceğini söylediği başlık. Tarayıcı listede olmayan her şeyi engeller ve DevTools konsoluna bir mesaj kaydeder.
Bir politikanın nasıl oluşturulduğu
A politikası, noktalı virgüllerle ayrılmış directives listesidir. Her direktif, boşluklarla ayrılmış bir isim ve ardından gelen sources kısmından oluşur.
Content-Security-Policy: default-src 'self'; img-src 'self' https://img.example; object-src 'none'Directive: script-src (scripts), style-src (style sheets), img-src (images), font-src, connect-src (scripts'ten fetch ve benzeri istekler), frame-src (sayfanın içindeki iframes) ve object-src (eski eklentiler) gibi her bir kaynak türü için bir kural.
Source: bir yönergede bir giriş. 'self' kendi kaynağını (aynı şema ve ana makine) ifade eder. https://cdn.example o ana makineyi ifade eder. *.cdn.example onun alt alan adlarını ifade eder. https: herhangi bir HTTPS adresini ifade eder. * hemen hemen her şeyi ifade eder. 'none' hiçbir şeyi ifade etmez. 'self' gibi anahtar kelimeler tek tırnaklarını korumalıdır; ana makine adlarında tırnak olmamalıdır.
Geriye dönük kural
default-src, yazmadığın herhangi bir fetch direktifi için kullanılan konuk listesidir. Yukarıdaki başlıkta, scriptler ve stiller 'self' değerine geri dönerken, görseller kendi listelerini alır. Üç önemli direktif asla geri dönmez: frame-ancestors (sayfanı kim çerçeveleyebilir, Ders 68), base-uri (bir <base> etiketi nereyi işaret edebilir) ve form-action (formlar nereye gönderilebilir). Bunları dışarıda bırakırsan, basitçe kısıtlanmazlar.
Satır içi kod en büyük mesele. Yardım almadan, script-src 'self' bloğu sayfa içindeki her <script>...</script> ve her onclick= stil özniteliğini engeller. Enjeksiyona karşı tam olarak istediğin şey budur ve sitelerin kendi own satır içi scriptlerine izin verecek bir yola ihtiyaç duymasının sebebi de budur (Ders 66).
Gerçek bir başlık okuma: bu sitenin
policy learn.floati.life gönderdiği script kısmı (Ekim 2026 kontrol edildi), kısaltılmış hali:
default-src 'self'; base-uri 'self'; object-src 'none';
script-src 'self' 'nonce-RANDOM' 'unsafe-inline' 'unsafe-eval' 'wasm-unsafe-eval'
https://cdnjs.cloudflare.com https://unpkg.com https://esm.run https://cdn.jsdelivr.net blob:default-src 'self': listed olmayan her şey sadece bu siteden yüklenir.object-src 'none'vebase-uri 'self': eklenti yok ve enjekte edilen bir<base>etiketi göreceli bağlantıları sessizce yönlendiremez.'nonce-RANDOM': her sayfa yüklemesinde yeni bir rastgele değer. Sadece onu taşıyan satır içi scriptler çalışabilir.'unsafe-inline': korkutucu görünüyor ama nonceları anlayan tarayıcılar ignore bir nonce listelendiğinde onu görmezden gelir. Sadece çok eski tarayıcılar için tutulur.'unsafe-eval': dürüst bir ödünç verme. Tarayıcı içi Python ve cihaz içi AI buna ihtiyaç duyuyor, bu yüzden site bu riski kabul ediyor ve nedenini belgeliyor.-
https:veya*yerine adlandırılmış script hostlarından oluşan kısa bir liste. Adlandırılmış bir host bile sadece sunduğu şey kadar güvenlidir:unpkg.comgibi halka açık bir paket CDN'i herkesin yayınladığı her paketi dağıtır, bu yüzden buna izin vermek bir etiketi enjekte edebilen saldırganın kendi yayınladığı scripti yüklemesine olanak tanır. Daha katı bir politika bu dosyaları hashler veya'strict-dynamic'ile sabitler ya da onları bu siteden sunar. Kendi politikanızın nerede zayıf olduğunu bilmek, onu dürüstçe okumanın bir parçasıdır.
Politikaları bu şekilde, satır satır okuyup "bu neye izin veriyor ve neden?" diye sormak, bu modülün kazandırdığı beceridir.
A yaygın bir yanlış anlaşılma: "CSP ile kaçış karakteri kullanmama gerek yok". CSP bir emniyet kemeridir, fren değildir. Boşluğu olan bir politika veya nonces olmadan 'unsafe-inline' izin veren bir sayfa hala enjekte edilmiş kodu çalıştırır. Önce kaçış karakteri kullan, sonra CSP ekle.
Kendin dene Herhangi bir sitede DevTools aç, Network sekmesine git, sayfayı yenile, ilk (document) isteğine tıkla ve Response Headers altında content-security-policy kısmına bak. Birçok büyük site bir tane gönderir; birçok küçük site hiç göndermez. Sonra Console kısmını aç: engellenen kaynaklar orada CSP mesajları olarak görünür.
Özet
- CSP bir misafir listesi başlığıdır: tarayıcı, politikanın izin vermediği kaynakları ve satır içi kodları reddeder.
- Directives kaynak türlerini kapsar;
default-srceksik fetch direktiflerinin yerine geçer, ancakframe-ancestors,base-uriveform-actionasla geri çekilmez. - Satır içi scriptleri engellemek CSP'nin enjeksiyona karşı kalbidir; nonces kendi satır içi scriptlerinin geçmesine izin verir.
- CSP kaçış karakterlerini yedekler; onları değiştirmez.
Bu derste bir sorun mu fark ettin? Bildir · Bu ders hakkında soru sor
Bu alıştırma yakında açılacak
Bu dersi bitirince bu ders açılacak. Kursun tamamı ücretsiz, hesap gerekmiyor ve bu dersi hemen şimdi okuyabilirsin.
Bu tarayıcı learn.floati.life için çerezleri engelliyor, bu yüzden burada bitirdiğin dersler sırasıyla açılamıyor. Bu site için çerezlere izin ver ve sayfayı yenile.